Αποστολέας Θέμα: 7, ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ (1902) ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΓΕΩΡΓΙΟ ΖΑΡΙΦΗ  (Αναγνώστηκε 79 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Moderator
  • ***
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 12
  • -Λαμβάνω: 70
  • Μηνύματα: 188
  • Τόπος: Φιλοθέη
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 71
  • Φύλο: Άντρας
ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η 7η χρονολογικά ανταπόκριση από την Τρίγλια, δημοσιεύθηκε στο φύλο 98 της εφημερίδας, την Τετάρτη 8 Μαίου 1902, και ο συντάκτης περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια και γλαφυρότητα όλα τα γεγονότα της 23/4/1902, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η ετήσια μνημόσυνος τελετή και δέηση για το θάνατο του ευεργέτη Γεωργίου Ζαρίφη, ο οποίος εδώρισε στην Τρίγλια, κατά τη δεκαετία του 1880, το κτίριο που υπάρχει και σήμερα και στεγάστηκαν από τη λειτουργία του το Παρθεναγωγείο και το Νηπιαγωγείο.

Λεπτομέρειες για τη δωρεά του αυτή και τις σπουδές των Τριγλιανών κοριτσιών και νηπίων αναφέρονται στην από 10.1.1885 επιστολή της Εφοροδημογεροντίας προς τον Λεωνίδα Ζαρίφη, πρωτότοκο γιο του Γεωργίου, η οποία καταχωρήθηκε στις σελίδες 108-109 του Κώδικα Προικοσυμφώνων της περιόδου 1877-1898, της Εφοροδημογεροντίας Τριγλίας, που φυλάσσεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ). Ολόκληρο το κείμενο της επιστολής αλλά και το ιστορικό της ανέγερσης του κτιρίου περιγράφονται στο σχετικό άρθρο μου της 11/11/2019 στο forum (https://triglianoi.gr/index.php/topic,1832.0.html ).

Ο συντάκτης περιγράφει, επίσης, με κάθε λεπτομέρεια, στο εξαιρετικό και αυθεντικό αυτό κείμενο, τις σκηνές που ακολούθησαν όταν το πλήθος του κόσμου που παρακολούθησε τις τελετές και τις εκδηλώσεις ξεχύθηκε στην εξοχή, για να διασκεδάσει! Ο συντάκτης αποδίδει, με άγνωστες σ’ εμάς λέξεις, τον τρόπο διασκέδασης των Τριγλιανών και κυρίως, τους χορούς των κοριτσιών και τα βλέμματα των νεαρών που τις παρακολουθούσαν.

Στις δύο τελευταίες παραγράφους περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο και λέξεις την ανοιξιάτικη φύση της εξοχής που βίωσε εκείνη την ημέρα.


ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ

ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ

Επιστέλλουσιν ημίν εκ Τριγλίας:

Τη 23 λήξαντος το ημέτερον Ζαρίφειον παρθεναγωγείον ετέλεσε λαμπρότατα την επέτειον εορτήν του αλήστου μνήμης μεγάλου ευεργέτου της κοινότητος ημών Γεωργίου Ζαρίφη. Κατά την νενομισμένην εν τω ναώ εκκλησιαστικήν ακολουθίαν εμνημονεύθησαν κατά την α’ στάσιν τα ονόματα της σεβαστής χήρας κ. Ελένης Γ. Ζαρίφη, των εριτίμων Λεωνίδιου, Ευφροσύνης και απάσης της λοιπής σεβαστής οικογενείας, κατά δε την β΄στάσιν μετά κατανύξεως το όνομα του αειμνήστου Γεωργίου Ζαρίφη. Είτα εψάλησαν υπό των χορών και των λοιπών ιερέων των εξ εκκλησιών τα νεκρώσιμα ευλογητάρια, τέλος δε προ του δίσκου των κολλύβων, καλλιτεχνικώτατα διασκευασθέντων υπό του φερεπόνου επιστάτου των Σχολών ημών κ. Αριστείδου Τιτάγκου, φερόντων εν μέσω την προτομήν του αοιδίμου ανδρός, κάτωθι δε την επιγραφήν «Γεωργίω τω Ζαρίφη», απηγγέλθησαν υπό των ιερέων αι νεκρώσιμοι ευχαί, μεθ’ ο οι χοροί έψαλον τρις το «αιωνία η μνήμη». Είτα δε εξήλθον του ιερού ναού άπαντες οι ιερείς προπορευομένων των μαθητριών  και των ηπίων, προηγείτο δε στέφανος εκ φυσικών ανθέων φέρων ταινίαν λευκήν μετά της επιγραφής «αιωνία  μνήμη του Γ. Ζαρίφη», παρηκολούθει πλήθος άπειρον, η όλη δε πομπή κατηυθύνθη εις την αίθουσαν του Κεντρικού νηπιαγωγείου, όπου εγένετο και αύθις επιμνημόσυνος τελετή, μεθ’ ο ανελθούσα το βήμα η ελλόγιμος δεσποινίς Άννα Παπαδοπούλου ωμίλησε  καταλλήλως τη περιστάσει και εν τέλει ευχηθείσα υπέρ της Α.Α. Μ. του φιλολάου ημών άνακτος Σουλτάν Αβδούλ Χαμίτ Χαν και υπέρ της σεβαστής οικογενείας των Ζαριφών μακροβιότητα κατήλθε του βήματος εν μέσω χειροκροτήσεων του παρευρεθέντος κόσμου, ζητωκραυγούντος υπέρ του λαοφιλούς ημών άνακτος, του προσφιλούς ημών Μητροπολίτου αγ. Προύσης και της αξιοτίμου Εφορείας. Είτα εψάλησαν διάφορα άσματα και εγένοντο διάλογοι υπό των μαθητριών αμφοτέρων των νηπιαγωγείων. Την λαμπράν ταύτην εορτήν ετίμησε δια της παρουσίας του ο προσωρινώς διοικών μετά δραστηριότητος τον τόπον μας Μουαβίνης του καζά Μουδανίων  Αθανασάκη εφέντης Σγουρίδης , εκφράσας τας ευχαριστίας του τοις αξιοτίμοις εφόροις επί τω ζήλω, ον επεδείξαντο κατά την σημαντικήν ταύτην εορτήν. Είτα οι παρεστώτες ανήλθον εις την αίθουσαν της υποδοχής  και εδόθη τοις πάσι γλυκόν και καφές μετά κολλύβων και άρτου, και ούτως έληξεν η επιβλητική αύτη τελετή.

Επωφελουμένη της εορτής και το λαμπρόν της ημέρας σχεδόν ολόκληρος η κωμόπολις ημών εξεχύθη ανά τους κήπους, ελαιώνας , αμπελώνας, προς τον καθαρό αέρα παρά ους κελαρίζοντας ρύακας και παρά τα τερψίθυμα άσματα της αηδόνος. Εκεί επί της ανθοστολισμένης γης εκυλίοντο, επήδων, εχόρευον, ετραγώδουν. Εκεί παρά τα λούλουδα διέκρινέ τις δειλάς νεάνιδας να παίζωσι το «κυνηγητό» και να προσδένωσι επί των κλάδων των καρυών ή των ελαιοδένδρων προχείρους αιώρας και να πληρώσι την μοσχοβόβον αύραν με αθώα γέλοια, παρέκει εν τοις αμπελώνοις καθημένους νεανίσκους φαιδρώς συμποσιάζοντας και ρίπτοντας λαθραία ενίοτε βλέμματα προς τα πέραν εκεί παίζουσας μελανοφθάλμους και ξανθοπλοκάμους νεανίδας, αίτινες κατέθελγον δια των χαρίτων αυτών.

Και αυτά τα δένδρα κινούντα τα εύηχα φυλλώματά των, έμελπον τον θείον αίνον με αρμονίαν θέλγουσαν.
Εν τη ωραία ταύτη διαμονή, εις ην η λύπη δεν επλησίασε, το ρόδον, το κρίνον, ο ηδύοσμος εφαίνοντο μειδιώντα και η γλυκεία αυτών ευωδία ηύφρανεν εισέτι και όταν ο οφθαλμός εκορέννυτο θαυμάζων. Ενίοτε πάλιν ηκούετο μακρόθεν βακχικόν τι άσμα ευθυμούντων νεανίσκων ω! πόσας χάριτας δεν έχει αυτή η εξοχή! Εντεύθεν ο άνθρωπος εν μέσω τόσων θελγήτρων αναγνωρίζει εν όλω τω μεγαλείω αυτού τον Θεόν εκείνον ενώπιον του οποίου ευρίσκει εαυτόν τοσούτον μικρόν και ευτελή, και λησμονεί τα πάντα ίνα αποδοθή εις γαλήνην γλυκείαν.

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2022, SimplePortal