"Στο φόρουμ μας, αναρτούμε ενημερωτικά θέματα, σχετικά με την ιστορία των Τριγλιανών προγόνων μας, για την ενημέρωση σας,
αφήνοντας ταυτόχρονα μία παρακαταθήκη πληροφοριών, για τις επόμενες γενιές."

ΤΡΙΓΛΙΑΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ - ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ξεκίνησε από Βασίλης Σακελλαρίδης, 28 Νοεμβρίου 2021, 03:28:11 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 Μέλη και 1 Επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Βασίλης Σακελλαρίδης

Βασίλης Σακελλαρίδης


ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Μάκης Λαδόπουλος (Φωτογραφία από www.rpn.gr)

Ο Πρόδρομος Λαδόπουλος, με καταγωγή από την Τρίγλια Βιθυνίας, είναι γνωστός στους Τριγλιανούς ως καλήφωνος ψάλτης, τραγουδιστής και χορωδός του οποίου το ταλέντο τον έκανε γνωστό στο ευρύτερο κοινό και πέρα από τα όρια της Ραφήνας. Αυτό όμως που αρκετοί Τριγλιανοί ίσως δεν γνωρίζουν είναι ότι το 2012 εξέδωσε το βιβλίο ΤΡΙΓΛΙΑΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ με επιμέλεια της ερευνήτριας της τοπικής ιστορίας της Ραφήνας, Άννας Μιχοπούλου. Τα έξι κείμενα με τριγλιανούς διαλόγους, πρωτοδημοσιεύτηκαν σε ισάριθμα τεύχη της τοπικής εφημερίδας της Ραφήνας ΜΕΛΤΕΜΙ ΑΛΛΑΓΗΣ.  Το βιβλίο διασώζει όχι μόνο την τοπική διάλεκτο αλλά μέσα από τους καθημερινούς διαλόγους ζωντανεύουν οι συνήθειες, τα έθιμα και η καθημερινότητα της κοινωνίας της Τρίγλιας Βιθυνίας.


Πρόσφατα, η θυγατέρα του Αθηνά Λαδοπούλου μου έκανε την τιμή να μου προσφέρει στη μνήμη του πατέρα της, ένα αντίτυπο του βιβλίου και μου προέτρεψε  να αναρτήσω το περιεχόμενο στις ιστοσελίδες των Τριγλιανών. Την ευχαριστώ.  Θα ακολουθήσουν τα έξι κείμενα των διαλόγων.


Βασίλης Σακελλαρίδης


ΤΡΙΓΛΙΑΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ – ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Μου άρεσε ν ' ακούω τους Τριγλιανούς να μιλούν...


Το όνομά μου είναι Πρόδρομος Λαδόπουλος, γνωστός ως Μάκης. Γεννήθηκα στην ηρωική συνοικία Καισαριανή το έτος 1930, 24 Γεναρίου.


Γονείς μου ο Νεόφυτος Λαδόπουλος ή Γιαγτζόγλου, από τη Σύλλη, κωμόπολη του Ικονίου, στην Καππαδοκία, και η Αθηνά Μιχαηλίδου, του Διογένη, από την Τριγλιά της Βιθυνίας. Η μητέρα της μητέρας μου ήταν κόρη του Θωμά του Κασούρη, του Γεμεντζή (τα γεμενιά ήταν είδος υποδήματος). Ο αδελφός της μητέρας μου, ο Δημητρός, στα χρόνια της Κατοχής ζούσε στη Νέα Τριγλιά Χαλκιδικής, και τον έλεγαν Μακρύ, γιατί ήταν πολύ υψηλός.


Το έτος 1936, με τη δικτατορία του Μεταξά, έδιωξαν τον πατέρα μου από τη δουλειά, γιατί ήταν πρόσφυγας και ύποπτος για βενιζελικός. Μετακομίσαμε στη Ραφήνα, στους γονείς της μητέρας μου. Από τότε κατοικώ και ζω στην αγαπημένη μου Ραφήνα.


Στη Ραφήνα πήγα στο σχολείο, στη Ραφήνα γνώρισα τους φίλους μου, στη Ραφήνα πέρασα την Κατοχή, τον Εμφύλιο πόλεμο –στην Κατοχή με τροφοδοτούσε συχνά η νονά μου, η Ελένη Βατάτζη, το γένος Μούχλα. Μου άρεσε να ακούω τους Τριγλιανούς να μιλούν για «το χωριό», όπως έλεγαν την Τριγλιά, όπου πήγα τέσσερις φορές -την πρώτη με τον «Κένταυρο» του Καβουνίδη. Αυτά τα γράφω για να καταλάβετε τους δεσμούς που έχω με την Τριγλιά και τους Τριγλιανούς.


Πήγαινα στο Κατηχητικό και επειδή είχα καλή απόδοση στην ψαλμωδία ο πατήρ Στέφανος με τοποθέτησε στη θέση του πρωτοψάλτη. Η πρώτη μέρα που ανάλαβα ήταν Κυριακή προ των Χριστουγέννων, 18 Δεκεμβρίου 1948. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2011 με απέλυσαν.


Πήγα στο ωδείο και το τελείωσα με βαθμό «Άριστα». Δάσκαλός μου ήταν ο Ευάγγελος Τζελάς, λαμπαδάριος της Μητρόπολης Αθηνών. Συμμετέχοντας σε πολλές χορωδίες, σολίστας σε όλες, μου δόθηκε η ευκαιρία να ψάλω και να τραγουδήσω σε πολλές πρωτεύουσες και μεγαλουπόλεις της Ευρώπης και της Ασίας: στην Ιερουσαλήμ με τον σύλλογο ιεροψαλτών «Ρωμανός ο Μελωδός και Ιωάννης ο Δαμασκηνός», στο Βατικανό, με έκτακτη συμμετοχή της Ειρήνης Παπά, στο Παλέρμο της Σικελίας με την Πρότυπη Εθνική Χορωδία Αθηνών (Π.Ε.Χ.Α.), στη Μητρόπολη Βελιγραδιού, στο Αονδίνο με τη χορωδία του Ηλία Ρεδιάδη-Τούμπα και με την ίδια χορωδία για δέκα ημέρες στην Κωνσταντινούπολη, καλεσμένοι του πατριάρχη Βαρθολομαίου. Η μεγάλη μου επιτυχία ήταν όταν στις Βρυξέλες, μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πλαισιωμένος από τη χορωδία του Δήμου Ραφήνας, τραγούδησα σόλο το τραγούδι του «Αγωγιάτη» και κάποιοι Γερμανοί απαίτησαν να επαναλάβω.


Για είκοσι χρόνια είχα παράλληλα μουσικό συγκρότημα, με το οποίο τραγουδούσαμε σε πανηγύρια, σε ταβέρνες, σε γάμους, σε συνεστιάσεις σωματείων και σε εκδηλώσεις συλλόγων. Στο βασικό μου επάγγελμα ήμουν οικοδόμος. Είμαι παντρεμένος με την Δήμητρα Κυπριώτου, από την Ζάκυνθο. Έχουμε τρεις χαριτωμένες κόρες,παντρεμένες, και έξι εγγόνια, δύο κορίτσια και τέσσερα αγόρια.


Σήμερα συμμετέχω σε δύο χορωδίες, του Δήμου Ραφήνας και του Λυκείου των Ελληνίδων Ραφήνας, όπου κάνουμε τραγούδι παραδοσιακό. Με τη χορωδία του Δήμου Ραφήνας και διευθυντή τον Αριστείδη Παπανικολάου έχουμε ηχογραφήσει τραγούδια για την Τριγλιά και αγαπημένα των Τριγλιανών. Δύο από αυτά ακούγονται στο ντοκιμαντέρ «Λαογραφικό Μουσείο Ραφήνας Το σπίτι της Τρίγλιας» της Άννας Μιχοπούλου. Στο διαδίκτυο παρουσιάζεται συνέντευξή μου στον Κυριάκο Μαϊόπουλο, όπου αφηγούμαι ένα μπλόκο της Κατοχής στη Ραφήνα. Στο έντυπο Τ ' Ανάβλεμμα, που εκδίδει το Λύκειο των Ελληνίδων Ραφήνας, γράφω κάποια θέματα από την ιστορία της περιοχής.
Ξεκινώντας πριν από σχεδόν τριάντα χρόνια είχα γράψει μερικούς τριγλιανούς διαλόγους, που δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες Μελτέμι Αλλαγής και Νέα Ραφήνα. Τους επεξεργαστήκαμε μαζί με την ερευνήτρια της τοπικής ιστορίας της Ραφήνας και της Τρίγλιας κ. Άννα Μιχοπούλου, για να βγουν σε ένα βιβλιαράκι, που το προσφέρω με πολλή αγάπη στους Τριγλιανούς, στους Ραφηνιώτες και σε κάθε άνθρωπο που ενδιαφέρεται για την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας.


Μάκης Λαδόπουλος
Ραφήνα, Σεπτέμβριος 2012