Αποστολέας Θέμα: ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΡΑΦΕΣ  (Αναγνώστηκε 4224 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 106
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 787
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας

ΠΑΡΟΙΜΙΩΔ ΕΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΓΛΙΑΝΩ Ν  AΠΟ ΤΙΣ ΓΡΑΦΕΣ

Ρήσεις, γνωμικά, φράσεις από τις Γραφές ενσωματώθ ηκαν στο νεοελληνι κό λόγο, πλούτισαν τη γλώσσα ακόμα και των απλών ανθρώπων του λαού. Περισσότε ρο πέρασαν στο λόγο, λέξεις και φράσεις από τις εκκλησιασ τικές ακολουθίε ς. Στην καθημεριν ή ζωή τις αναφέρουμ ε συχνά, είτε αυτούσιες είτε παραλλαγμ ένες, στην κυριολεξί α τους είτε με μεταφορικ ό νόημα.     
Οι παλιοί Τριγλιανο ί, πολύ θρησκευόμ ενοι, εκκλησιάζ ονταν τακτικά.  Τιμούσαν τις μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξία ς. Η παιδεία στην παλιά Τρίγλια  ήταν συνδεδεμέ νη με τη εκκλησιασ τική ζωή. Πολλές φράσεις  των Τριγλιανώ ν, παροιμιώδ εις φράσεις, έχουν ως πηγή τις Γραφές και ιδιαίτερα τις εκκλησιασ τικές ακολουθίε ς. Παραθέτου με συλλογή λέξεων ή φράσεων  των Τριγλιανώ ν, επηρεασμέ νων από τις Γραφές:       


Άγιος άθρωπος
Άγιος στον τόπο του δεν αγιάζει
Αγρόν ηγόρασε
Άδηλα και κρύφια
Ακρίδες και μέλι άγριο
Άλαλα τα χείλη των ασεβών
Άλλαξε τροπάρι
Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε
Αμήν
Αμήν και πότε
Άμμος της θαλάσσης
Ανακατεμέ νος ο ερχόμενος
Ανάστα  ο Κύριος
Άνοιξαν οι καταρράκτ ες του ουρανού
Άνοιξε η γη και ντονε κατάπιε
Αντί πινακίου φακής
Αντί του μάννα , χολή
Άξιος ο μισθός σου
Απε ντο Θεό έναι
Απέ ντο καιρό του Νώε
Απέ ντον Άννα στον Καϊάφα
Απέ το υστέρημά μου ("εκ του υστερήματ ος")
Άπιστος Θωμάς
Απέ καταβολής κόσμου
Απέ προσώπου γης
Αποδιοπομ παίος τράγος
Απορώ και εξίσταμαι
Άρον, άρον
Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτιάν ουκ έχει
Άσπιλος και αμόλυντος
Άσωτος υιός
Αυξάνεσθε και πληθύνεσθ αι
Αφορεσμέν ος-η
Βαβυλωνία
Βελζεβούλ ης
Βενιαμίν
Βιός και πολιτεία
Βρέχει επί δικαίων και αδίκων
Βρήκε ο Φίλλιππας ντο Ναθαναήλ
Βρώμα και δυσωδία
Γενεές δεκατέσσε ρις
Γεννηθήτω το θέλημά Σου
Γη της Επαγγελία ς
Γης Μαδιάμ
Για όνομα του Θεού
Γραμματεί ς και Φαρισαίοι
Δεν έμεινε πέτρα πάνου στην πέτρα (Λίθος πάνω σε λίθο)
Δεν έχει  που την κεφαλήν κλίνη
Δια το θεαθήναι
Δια τον φόβον των Ιουδαίων
Διεμερίσα ντο τα ιμάτια του
Διέρρηξε τα ιμάτιά του
Δίνω τόπο στην οργή
Διυλίζει τον κώνωπα
Δόξα σοι, ο Θεός
Δώδεκα Απόστολοι, ο καθένας με τον πόνο ντου
Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δότε
Δώστε τον οβολόν σας
Έγινε άλλος άθρωπος
Έγινε της Αναλήψεως
Είναι κατ΄εικόνα και ομοίωση
Ειρήνη υμιν
Εκ του περισσεύμ ατος
Εκ του πονηρού
Έκαστος εφ'ω εκλήθη
Έκαστος κατά τα έργα του
Έλεος
Έμεινε στήλη άλατος
Εν Ιορδάνη βαπτιζομέ νου σου
Εν χορδαίς και οργάνοις
Ένα σώμα μια ψυχή
Ενώπιος ενωπίω
Εξάψαλμος
Έπαθε των παθών ντου ντο τάραχο
Επί ξύλου κρεμάμενο ς
Έσται η εσχάτη πλάνη χείρον της πρώτης.
Ευλογημέν ο το όνομα Του
Έφαγε το καταπέτασ μα
Έφριξε η γη (ο κόσμος)
Έφτασε στο αμήν
Έφτασε στο νυν και αεί
Έχασε τα πασχάλια του
Έχε με παρητημέν ον  (Α παράτα με)
Έχουν γνώση οι φύλακες
Ζωή χαρισάμεν η
Η εν πολλαίς αμαρτίαις…
Η εσχάτη πλάνη χείρον της πρώτης
Ηλίου  φαεινότερ ο
Ήμαρτον
Ήρτε η συντέλεια του κόσμου
Θεός φυλάξοι
Θου, Κύριε φυλακή το στόματί μου
Ίδε ο άνθρωπος
Ιδού ο Νυμφίος έρχεται
Ιούδας
Ισχνές, παχιές αγελάδες
Ιώβειος υπομονή
Και άγιος ο Θεός
Και τα καλά δεχούμενα και τα κακά δεχούμενα
Και υπερυψούτ αι
Καρφί στο μάτι
Κλαυθμός και οδυρμός
Κοντός ψαλμός, αλληλούια
Κρανίου τόπος
Κρέμασαν  τον Φάντη
Λάβετε φάγετε
Λιμός, λοιμός, σεισμός και καταποντι σμός
Λύνει και δένει
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι
Μάννα εξ ουρανού
Μάρτυρας ο Θεός
Ματαιότης ματαιοτήτ ων τα πάντα ματαιότης
Μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις
Με τον ιδρώτα του προσώπου μου
Μεγάλη η χάρη ντης
Μέγας είσαι Κύριε
Μέλι- γάλα
Μέλι στάζει η γλώσσα ντου
Μετά Βαΐων και κλάδων
Μετά φανών και λαμπάδων
Μετά φόβου Θεού
Μετανοούσ α Μαγδαληνή
Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας
Μέχρι Δευτέρας Παρουσίας
Μη κρίνετε,για να μη κριθείτε
Μη με πιλατεύει ς
Μη με πιλατεύει ς
Μη μου άπτου
Μη φοβού Μαριάμ
Μνησθητι μου Κύριε
Μύρισε ντο  γκρίνο
Νηστεύει ο δούλος του Θεού όταν δεν έχει να φάει
Νηστεύσαν τες και μη νυστεύσαν τες
Νίπτω τας χείρας μου
Νόμοι και προφήτες
Ντονε  ‘ψαλλε αναβαλλόμ ενο
Ο αναμάρτητ ος πρώτος τον λιθον βαλέτω
Ο αποθανών δεδικαίωτ αι
Ο επιούσιος
Ο ευλογημέν ος
Ο έχων δύο χιτώνας
Ο έχων ότα ακούει, ακουέτω
Ο Θεός και η ψυχή ντου
Ο Ιησούς Χριστός νικάει και όλα τα κακά σκορπάει
Ο όμοιος τον όμοιον
Ο,τι γράφει, δε ξεγράφει (ο γέγραφε, γέγραφε)
Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις
Οι μάγοι με τα δώρα
Οι μέρες είναι πονηρές
Οι νόμοι και οι προφήτες
Οι παροικούν τες στην Ιερουσαλή μ
Οι τελευταίο ι θα γίνουν πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίο ι
Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου
Όλοι μετά Χριστόν προφήτες
Ον αγαπά Κύριος παιδεύει
Όσο απέχει ο Ουρανός απέ ντη Γη
Όσοι πιστοί προσέλθετ ε
Ουδείς αναμάρτητ ος
Ουδείς προφήτης στον τόπο του
Ουκ οίδα τον άνθρωπο
Ούτε φωνή , ούτε ακρόαση
οφθαλμόν αντί οφθαλμού
Όχι τα εισερχόμε να , αλλά τα εξερχόμεν α
Όψεσθε (Να όψεται, ας όψεται)
Πανταχού παρών
Παρά μια τεσσαράκο ντα
Παρελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο
Περιμένει την επιφοίτησ η του Αγίου Πνεύματος
Περιπλανώ μενος Ιουδαίος
Πέτρα του σκανδάλου
Πήρε των ομματιών του
Πληγές του Φαραώ
Πλήρης ημερών
Πνέει μένεα
Πνέει τα λοίσθια
Πολλοί οι κλητοί, λίγοι οι εκλεκτοί
Που βόσκεις
Πριν  ο αλέκτωρ φωνήσαι
Πρόβατα εν μέσω λύκων
Πρόβατον απολωλός
Προφάσεις εν αμαρτίες
Σάββατο Κοντογιορ τή
Σαν τον άμμο της θάλασσας
Σημεία και τέρατα
Σημεία των καιρών
Σόδομα και Γόμορρα
Σπέρνει ζιζάνια
Στ΄ ανάθεμα
Στήλη άλατος
Στο πυρ το εξώτερο
Στο σώμα και στη ψυχή
Συ είπας
Σώσον, ελέησον
Τα αργύρια
Τα καλά και συμφέροντ α
Τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιόν είχανε πατέρα;
Τα πάντα εν σοφία εποίησε
Τα πρόβατα από τα ερίφια
Τετέλεστα ι
Την κεφαλήν επί πίνακι
Της Παναϊας το παιδί
Τις οίδε
Το Α και το Ω
Το αλάτι της γης
Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής
Το πλήρωμα του χρόνου
Του ιδίου φυράματος
Τριώδιο
Τύπος και υπογραμμό ς
Ύπαγε οπίσω μου σατανά
Φόβος και τρόμος
Φρίξον  ήλιε
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω
Φωνή λέοντος δεν ακούσατε
Φωστήρας
Χαίρε βάθος αμέτρητον
Χαίρετε και αγαλιάσθε
Χαράς ευαγγέλια
Χείρα βοηθείας
Χτίζεις στην άμμο
Χώμα είμαστε
Ω ! του θαύματος
Ων ουκ έστι αριθμός
Ως άνθος μαραίνετα ι
Ως κόρη οφθαλμού

         Συλλογή: Στάθης Δημητρακό ς

Δημοσιεύθ ηκε στην εφημερίδα «Τριγλιανά Νέα», Θεσσαλονί κη, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2005, αρ.φύλλου 115, σελ.7-8.

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal