Αποστολέας Θέμα: ΤΑ ΠΕΡΙΦΗΜΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΙΓΛΙΑΣ- ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ (Β')  (Αναγνώστηκε 4514 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 106
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 787
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
TA ΠΕΡΙΦΗΜΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΙΓΛΙΑΣ- ΟΙ  ΔΑΣΚΑΛΟΙ (Β’)


ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ

Η λέξη Δάσκαλος προέρχετα ι από το διδάσκαλο ς (με αποβολή της πρώτης συλλαβής). Δάσκαλος λέγεται ο διδάσκων στο σχολείο και λέγεται επίσης δημοδιδάσ καλος, ο υπό του δήμου διοριζόμε νος δάσκαλος. Η διδάσκουσ α στο σχολείο ονομάζετα ι δασκάλα, δασκάλισσ α και διδασκάλι σσα.   

Τριγλιανο ί Δάσκαλοι – Παλαιότερ οι και νεότεροι                                                                           
●Γεώργιος Ξενοφάνης :Δίδαξε από το 1830 και μετά.      
● Πολυχρονι άδης
●Ευάγγελος Βασιλειάδ ης
●Μενέλαος Ευστρατιά δης
●Γεώργιος Καψίδας: Δάσκαλος στα σχολικά χρόνια του Χρυσόστομ ου (Καλαφάτη)Σμύρνης
●Δ. Ματθαίος: Δάσκαλος στα σχολικά χρόνια του Χρυσόστομ ου Σμύρνης. 
●Δημοσθένης Σταυρίδης: Καθηγητής .  Γεννήθηκε στην Τριγλία και σπούδασε στην Αθήνα. Διεύθυνε τα σχολεία της Τρίγλιας,  στα σχολικά χρόνια του Χρυσοστόμ ου Σμύρνης. Ύστερα μετατέθηκ ε στη Σιγή, στην Προύσα, στις Κυδωνίες (Aϊβαλί), στην Μυτιλήνη και, τέλος, στην Κωνσταντι νούπολη, όπου δίδαξε στη Μαράσλειο Σχολή.
●Iωαννίκιος Γιατζητζό γλου (1844-1910): Απόφοιτος της Θεολογική ς Σχολής της Χάλκης. Πρεσβύτερ ος στην Τρίγλια (1874-1888). Επίσκοπος  Δεσκάτης Γρεβενών(1872-1893). Δάσκαλος στην Τρίγλια  στα σχολικά χρόνια του Χρυσόστομ ου Σμύρνης.
● Ξενοφών Δημητριάδ ης
●Νικόλαος Σοφοκλέου ς: Διδάσκαλο ς στα εκπαιδευτ ήρια  της Προύσας, Μουδανιών και Τρίγλιας. Γραμματέα ς της Μητρόπολη ς Σμύρνης(ήταν επί αδελφή γαμπρός του Χρυσοστόμ ου Σμύρνης). Μετά την Μικρασιατ ική Καταστροφ ή εργάστηκε ως δάσκαλος στο συνοικισμ ό του Βύρωνα Αθηνών.     
●Μιλτιάδης Παπαλεξαν δρής- Παπαδόπου λος(Τρίγλια 1850-Ν.Τρίγλια 1936): Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Μετά την Μικρασιατ ική Καταστροφ ή, σε μεγάλη ηλικία δίδαξε στην Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς. Ήταν ο πρώτος δάσκαλος της Νέας Τρίγλιας.   
●Διόδωρος Κάρατσης( Τρίγλια 1881) σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους  Σχολή. Επί μια διετία (1905-1907) διετέλεσε διευθυντή ς  της Αστικής Σχολής  Τρίγλιας. 1911 Επίσκοπος Μοσχονησί ων. 1913-1930 Θεσσαλονί κη, Επίσκοπος Καμπανίας . 1924  Μητροπολί της Καμπανίας . 1930 Μητροπολί της Σισανίου και Σιατίστης
●Μιχαήλ Τσερέκλας: Απόφοιτος της  Μεγάλης του Γένους Σχολής
●Κρατίνος Αποστολίδ ης (Δασκαλέρι): Απόφοιτος της Μεγάλης  του Γένους Σχολής.
●Ευστράτιος Αντωνιάδη ς (Στρατής ο Δάσκαλος). (Τρίγλια 1877- Ραφήνα 1964): Ο περίφημος άνθρωπος και δάσκαλος  δίδαξε και στη Ραφήνα με πρώτο σχολείο που έγινε το εκκλησάκι της Παναγίτσα ς. ΄Ηταν και ιεροψάλτη ς.
●Γεώργιος Νικόπουλο ς (Τρίγλια 1883- Αθήνα 1981):Απόφοιτος της ιερατικής σχολής του Αγίου  Όρους.
●Θεμιστοκλής Μπαμπαροξ ής- Σακελλαρί δης
●Απόστολος Τακάς (Τον σκότωσαν οι Τούρκοι στην Γκίτια μαζί με την γυναίκα του κα τα παιδιά του).
●Μαρκόπουλος
●Σταύρος Καμπάκας
●Αριστείδης Τσιμπίδης
●Γρηγοριάδης
 ●Δημήτριος Μαστραλέξ ης
●Σωτήριος Σωτηριάδη ς    
●Θεοφάνης Κελέκης :Μουσικοδι δάσκαλος- Δάσκαλος Τουρκικής γλώσσας
   
Τριγλιανέ ς Δασκάλες
   
●Αναστασία Φούντα ή Φουντά: Σπούδασε στο Ζάππειο της Κωνσταντι νούπολης. Μετά τον ξεριζωμό εργάστηκε  στο Παρθεναγω γείο Κοζάνης, στην συνέχεια στο Ορφανοτρο φείο Καστοριάς και τελικά στο Ορφανοτρο φείο Σερρών. 
●Μαρία Φούντα ή Φουντά
●Ανθή Τουμπανά ή Τυμπανά
●Όλγα Κωσταμπάρ η
●Ευανθία Καλπάκη
●Μαρία Παπαδοπού λου
●Σοφία Γιατζητζό γλου
●Αναστασία Γιατζητζό γλου
●Κατίνα Καρασάββα
●Ευανθία Μαθιά
●Πολύμνια Χριστοφορ ίδου
●Σμαρώ Παπαδοπού λου
●Μαρία Χαστόγλου
●Αναστασία Χαστόγλου- Ασθενίδου .
●Σοφία Σπίρτου
●Ευανθία Καβούνη ή Καβουνίδο υ
●Σμαρώ Τσέκου ή Τσέμκου
●Φωτεινή Μπουγλίτσ η
●Φωτεινή Σιγηνού το γένος Μίγκου: Μετά την Μικρασιατ ική     Καταστροφ ή, έζησε στη Ραφήνα.


Οι δάσκαλοι κράτησαν αναμμένη τη λυχνία της ελληνικής παιδείας. Εργάστηκα ν με ζήλο και θερμό πατρικό ενδιαφέρο ν για τους μαθητές τους, έγραψαν ιστορία με το εκπαιδευτ ικό και πατριωτικ ό τους παράδειγμ α . Οι δάσκαλοι είχαν φήμη άξιου, σώφρονος και σεβαστού πολίτη. Η εκπαίδευσ η των παιδιών ήταν υπόθεση της δημογερον τίας και των κατοίκων.
Πολύ σημαντικό όργανο υπήρξε η Σχολική εφορεία, της οποίας τα καθήκοντα ήταν εξαιρετικ ής σημασίας: η καθαριότη τα και η συντήρηση του σχολικού κτιρίου και ο διορισμός του διδακτικο ύ προσωπικο ύ, παιδονόμο ι κ.α. Η Σχολική εφορεία εκλεγόταν από την Δημογερον τία. Το αξίωμα του εφόρου ήταν ιδιαίτερα τιμητικό εξαιτίας της μεγάλης σημασίας που έδιναν οι Τριγλιανο ί στην Παιδεία.
Η Τρίγλια έδινε τεράστια σημασία στη μόρφωση των παιδιών της.
Από τα σχολεία της Τρίγλιας ξεπήδησαν σημαντικέ ς προσωπικό τητες στους χώρους της Εκκλησίας ( η πιο σημαντική προσωπικό τητα ο Χρυσόστομ ος Σμύρνης), της παιδείας, των επιστημών και του εμπορίου. Οι Τριγλιανο ί με ιδιαίτερο ζήλο καλλιέργη σαν τις επιστήμες . Πολλοί Τριγλιανο ί πήγαν για ανώτερες πανεπιστη μιακές σπουδές στην Πόλη, στην Αθήνα , στο Παρίσι, στη Μόσχα, στο  Βερολίνο κ.α.

■…Εκτός από την τάξη των νηπίων, στην οποία φοίτησα και εγώ, είχε επτά κύριες τάξεις. Διδάσκοντ αν δε οι μαθητές των τελευταίω ν τάξεων αρχαία ελληνικά και γαλλικά.
Προ του πολέμου το 14, το σχολείο της Τρίγλιας είχε οκτώ κύριες τάξεις και από την Τετάρτη διδασκότα ν και η τουρκική, η οποία , μετά τον πόλεμο, καταργήθη κε.
Χαρακτηρι στικό της προόδου των Τριγλιανώ ν, αρρένων και θηλέων, στα γράμματα και της αξίας του σχολείου, ήταν ότι πολλά μεν αγόρια συνέχιζαν σπουδές στην Κωνσταντι νούπολη και την Αθήνα, αρκετά δε από τα κορίτσια, μόνο με τα όσα μάθαιναν στο σχολείο τα Τρίγλιας, έκαναν την δασκάλα σε χωριά της Θράκης και της Μ. Ασίας και μάλιστα με επιτυχία.
Η εφορεία του Σχολείου εφρόντιζε να το επανδρώνε ι με τους καλύτερου ς και ξένους δασκάλους . Ένας απ’ αυτούς, υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα , προ του 14, και ο Ι. Δρόσος, γυμνασιάρ χης μου στη Καβάλα το 1933- 1934 και κατόπιν γυμνασιάρ χης και μετά τον πόλεμο γενικός επιθεωρητ ής μέσης εκπαιδεύσ εως στη Θεσσαλονί κη.
Μεταξύ των δασκάλων του χωριού, οι μεγαλύτερ οι θυμούνται , μετά ην επιστροφή από την Προύσσα, τους τρεις που χρημάτισα ν διαδοχικά διευθυντέ ς του Σχολείου: τους αείμνηστο υς Σωτηριάδη, Τσερέκλα, και Μιλτιάδη και τους Νικόπουλο, Αποστολίδ η, Στρατή, Δημητρό και τον παιδονόμο του Σχολείου αξέχαστο Μπόλκα.
Από τις δασκάλες θυμούνται την Ανθή του Τουμπανά, την Μαρία του Φαρμακοπο ιού και την Αναστάσια την Ασθενίδου .
Εγώ θυμάμαι καλά μόνο τον Μιλτιάδη. Ήταν γείτονάς μας και τον έβλεπα καθημεριν ώς να πηγαινοέρ χεται στο Σχολείο, με το ωραίο του παράστημα , το άψογο ντύσιμο, τα γυαλιά και το μπαστουνά κι με την ασημένια χειρολαβή .
Επίσης θυμάμαι καλά τον Στρατή τον δάσκαλο, με τα κάτασπρα μουστάκια του και τούτο διότι τον είχα δάσκαλο στη δεύτερη και τρίτη τάξη στη Ραφήνα κατά το 1923-1925.  Θυμάμαι μάλιστα που το μάθημα την εποχή εκείνη , κατά το μεγαλύτερ ο διάστημα του χρόνου,  γινόταν στο ύπαιθρο, έξω από το γραφικό ξωκκλήσι της Παναγίας, που περιβαλλό ταν τότε από πυκνό δάσος πεύκων.   

Σταύρος Βελισσάρη ς, Αναμνήσει ς Τριγλιανο ύ, «Τριγλιανά Νέα», 20 Απριλίου 1981, αρ. φύλλου 31, σελ.2

■Ο Νικόπουλο ς, ήτο ένας από τους επίλεκτου ς δασκάλους της Παλιάς Τρίγλιας, δίδασκε στον επάνω όροφο του Σχολείου της Παλιάς Τρίγλιας, εκεί που πήγαιναν οι μαθηταί , από την Τρίγλια από την τρίτη τάξη και πάνω. Στον ίδιο όροφο δίδασκαν και ο Μιλτιάδης Παπαλεξαν δρής και ο Τσερέκλας στο δε κάτω μέρος ο Ευστράτιο ς Αντωνιάδη ς (Μουστάκας) και  Αποστολίδ ης (Δασκαλέρι).
Ενθυμούμα ι τον Νικόπουλο, όταν περνούσε από την γειτονιά μου, από τα Τσιφούτικ α, όπως τα λέγανε, ακριβώς κάτω από το σπίτι μας, ήταν ο δρόμος που έβγαινε πάνω στο δημόσιο δρόμο, που πήγαινε στην περιοχή της Βαϊνούς και στην συνέχεια τραβούσε για τα Μουδανιά. Τον καμάρωνα, όταν περνούσε κάτω από το σπίτι μας. Ήταν κομψός, λεπτός και ολόϊσιος με κανονικό ανάστημα, με μπλε κουστούμι και με θερινό καπέλλο ψαθάκι σκληρό, της μόδας εκείνης της εποχής.

Σταύρος Μαργαρίτη ς, «Εκείνοι που έφυγαν», «Τριγλιανά Νέα», 16 Ιανουαρίο υ 1982, αρ. φύλλου 35, σελ.2.       

Στα σχολεία της Τρίγλιας (Αρρεναγωγ είο και Παρθεναγω γείο) όλα τα μαθήματα διδάσκοντ αν στην καθαρεύου σα σ’ όλες τις τάξεις. Στην καθαρεύου σα ήταν γραμμένα  όλα τα βιβλία και για όλα τα μαθήματα: Ελληνικά, Γραμματικ ή, Ιστορία, Θρησκευτι κά κλπ. Στις μεγάλες τάξεις διδάσκοντ αν Αρχαία Ελληνικά. Τα μαθήματα γίνονταν πρωί και απόγευμα. Επιπλέον δε τους έβαζαν διάβασμα και στο σπίτι, τους «ξεθέωναν» στο διάβασμα. 
Υπήρχε η ποινή της μεσημβριν ής νηστείας που σήμαινε κράτηση στο σχολείο κατά το μεσημέρι, όταν σχολούσαν για μεσημβριν ό φαγητό. Τους βάζανε να γράφουν ένα κείμενο αντιγραφή, περίπου μια σελίδα από το βιβλίο του αναγνωστι κού και μετά να φύγουν.  Αυτό ίσχυε για εκείνους που δεν ήξεραν το μάθημά τους. Τα παιδιά κοροϊδευα ν αυτούς που έμεναν τιμωρία στο σχολείο τραγουδών τας τον στίχο: «Νηστεία, νηστεία, ψωμί και τιμωρία».

■ Στην Παλιά Τρίγλια οι δάσκαλοι ήσαν πολύ αυστηροί.  Δεν μπορούσε να γίνει και διαφορετι κά, διότι οι μαθηταί λιποτακτο ύσαν από το σχολείο και έλειπαν μέρες από τα σπίτια τους, διότι εκεί τα κτήματα είχαν ποικιλία από φρούτα και όποια εποχή αν πήγαινε κανείς έξω θα έβρισκε κάτι φαγώσιμο.
Γι αυτό και γινόντουσ αν παρέες από 4 -5 παιδιά και φεύγαν στα κτήματα και διανυχτέρ ευαν εκεί μια που είχε μπόλικα φρούτα στην συνέχεια είχαν και τα ταγιατάκι α τους (φίλοι) που τους κουβαλούσ αν κρυφά ψωμιά από τα σπίτια τους. Γι΄ αυτό ήταν ανάγκη να πάρουν πιο δραστικά μέτρα και οι γονείς και οι δάσκαλοι.
Η Τρίγλια είχε τρεις παιδονόμο υς μόνο γι’ αυτή την δουλειά, να τους συλλαμβάν ουν και να τους φέρνουν στο σχολείο και εκεί τους περίμενε το «δόξα πατρί».
  Ο κάθε δάσκαλος είχε δέκα βέργες από κρανιά. Οι κρανιές είναι δέντρα που έχουν σκληρό και βαρύ ξύλο και κανόνιζαν τώρα πόσες ξυλιές θα δώσουν στον καθένα μέσα στις παλάμες, διότι εκεί οι δάσκαλοι είχαν εντολή να τους δίνουν τιμωρία(τιμάρι) όπως τους χρειάζετα ι. Δεν ήτο όπως εδώ στην Ελλάδα που αν ο δάσκαλος τραβήξει το αυτί ενός μαθητού θα΄ρθει ο γονιός για να διαμαρτυρ ηθεί. Και όμως αυτά τα μέτρα που έπαιρναν είχε σαν αποτέλεσμ α να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα διότι όπως λέει και η λαϊκή παροιμία «το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο».

Οι δάσκαλοι της Παλιάς Τρίγλιας
Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς, Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς
(από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο)


Η  γιορτή του σχολείου- οι εξετάσεις .   

Στο τέλος κάθε σχολικού έτους γινόταν λαμπρή γιορτή στο Σχολείο. Η γιορτή ονομαζότα ν «γιορτή των εξετάσεων», διότι γίνονταν «εξετάσεις» προφορικέ ς, επίδειξη γνώσεων των παιδιών, με ερωτήσεις ακόμα και από τους παρευρισκ όμενους. Επακολουθ ούσε γιορτή με απαγγελίε ς ποιημάτων, τραγούδια που έλεγαν τα παιδιά κ.α. και τελείωνε με την απονομή απολυτηρί ων στους αποφοίτου ς. Την γιορτή τιμούσαν ο Μητροπολί της, ο Δήμαρχος, η Δημογερον τία, οι έφοροι των Σχολείων, οι Επίτροποι των Εκκλησιών, οι γονείς των παιδιών κλπ.   


Επιμέλεια : Στάθης Δημητρακό ς.
         

Πηγές: 1. Τρύφων Ε.Ευαγγελ ίδης, «Βρύλλειον Τρίγλια», Αθήνα 1934.
2.Απόστολ ος Ηρ.  Τσίτερ «Τρίγλια του Κιανού Κόλπου της             Προποντίδ ας», Σύλλογος Απανταχού Τριγλιανώ ν, Θεσσαλονί κη 1979.
 3. Σταύρος Μαργαρίτη ς (1912-1995), Ν. Τρίγλια Χαλκιδική ς
   α) Το δημοτικό σχολείο της παλιάς Τρίγλιας
             Τριγλιανά Νέα, 24 Ιουνίου 1977, φύλλο 11.
             Τριγλιανά Λαογραφικ ά, Θεσσαλονί κη 2002, Σύλλογος  Απανταχού Τριγλιανώ ν.
β) «Εκείνοι που έφυγαν», «Τριγλιανά Νέα», 16 Ιανουαρίο υ 1982, αρ. φύλλου 35, σελ.2.       
  γ) Οι δάσκαλοι της Παλιάς Τρίγλιας
       (από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο)
4. Σταύρος Βελισσάρη ς, Αναμνήσει ς Τριγλιανο ύ, «Τριγλιανά Νέα»,   20 Απριλίου 1981, αρ. φύλλου 31, σελ.2. 
5.Χρήστος Σωκρ.Σολο μωνίδης, «Ο Σμύρνης Χρυσόστομ ος», Αθήνα 1993, Εκδόσεις Ειρμός.
6. «Ο Εθνομάρτυ ρας Μητροπολί της Σμύρνης Χρυσόστομ ος». Η ζωή και ο μαρτυρικό ς θάνατός του (Δύο ομιλίες από το Χρυσό Καβουνίδη), Αθήνα 1982. 
7. Θάνάσης Πιστικίδη ς, «Τρίγλια Βιθυνίας», Ραφήνα 1983.   
 8.«Λαογραφικά Παλλαδαρί ου Προύσας Μ.Ασίας», Κωνσταντί νου Γ.    Μαντά, «Μορφωτικός Σύλλογος Φουστάνης», Έδεσσα 1983.
9. «Κίος, η αλησμόνητ η», Βασίλη Κουλίγκα, Εκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα- Γιάννενα 1995. 
10. «Κίος 1912-1922, Αναμνήσει ς ενός Μικρασιάτ η», Βασίλη Κουλίγκα Εκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα- Γιάννενα 1995.
11. «Αντίλαλοι από τα Μουδανιά και τα γύρω», Έκδοση του Συνδέσμου του  Προσφύγων Μουδανίων, Θεσσαλονί κη 1931.
12.  «Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια», Ιστορία για τη ΣΤ’ Δημοτικού (β’έκδοση), Μαρία Ρεπούση, Χαρά Ανδρεάδου, Αριστείδη ς Πουταχίδη ς, Αρμόδιος Τσιβάς, Εκδόσεις Βιβλιόραμ α, Ιανουάριο ς 2008.   

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Τριγλιανός Απόγονος
  • **
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 18
  • -Λαμβάνω: 13
  • Μηνύματα: 98
  • Age: 57
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 19
  • Φύλο: Άντρας
Απ: ΤΑ ΠΕΡΙΦΗΜΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΙΓΛΙΑΣ- ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ (Β')
« Απάντηση #1 στις: 18 Ιούνιος 2010, 07:12:00 μμ »
Εντελώς τυχαία, βρήκα μία πληροφορί α σχετικά με τον δάσκαλο Ευστράτιο Αντωνιάδη .
Βέβαια αν και προέρχετα ι απο την ηλεκτρονι κή εγκυκλοπα ίδεια el.wikipe dia, δεν μπορώ να ξέρω την γνησιότητ α του σχετικού.

Αναφέρετα ι λοιπόν ότι ο δάσκαλος, δίδαξε απο το 1890-95 στο Πλατύ Λήμνου.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BB%CE%B1%CF%84%CF%8D_%CE%9B%CE%AE%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CF%85

Νομίζω μπορείς να το διασταυρώ σης Στάθη.
Χαίρομαι ιδιαίτερα, που επιτέλους υπάρχει διαδικτυα κά, ένας χώρος να φιλοξενήσ ει και ενώσει ταυτόχρον α, τα Δύο χωριά των Τριγλιανώ ν, αλλά και όσους Τριγλιανο ύς δεν βρίσκοντα ι σε αυτά.
Ευελπιστώ στην ευαισθητο ποίηση σας, ώστε να καταγράψο υμε σημερινές ενημερώσε ις, αλλά και την ιστορία του μερά μας.

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal