Αποστολέας Θέμα: ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΤΡΙΓΛΙΑΣ- Λαϊκή Αγορά  (Αναγνώστηκε 3691 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 106
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 782
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΤΡΙΓΛΙΑΣ- Λαϊκή Αγορά
« στις: 24 Απρίλιος 2010, 11:54:24 πμ »
ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΤΡΙΓΛΙΑΣ- Λαϊκή αγορά

 Το παζάρι είναι υπαίθριος χώρος δημόσιας αγοράς. Η λέξη παζάρι προέρχετα ι από το τουρκοπερ σικό pazar=αγορά. Στο παζάρι για την αγορά ή πώληση των διαφόρων προϊόντων γινόταν διαπραγμά τευση ως προς την τιμή τους, την αξία τους, γίνονταν δηλαδή παζαρέματ α.
     
■ Στην παλιά Τρίγλια κάθε Κυριακή γινότανε παζάρι και ερχόντουσ αν από τα γύρω χωριά και έφερναν τα προϊόντα τους, από τα Xριστιανι κά και από τα Tουρκοχώρ ια γιατί η Τρίγλια ήτο μεγάλο μέρος και ήτο περιστοιχ ισμένο από πολλά χωριά. Εκεί έβρισκαν να πούμε ότι χρειαζόντ ουσαν. Εκεί ήσαν οι γιατροί, είχε κάπου 7 γιατροί, φαρμακεία δύο, του Νικολάκη και του Σταύρου.
Φέρνανε τυρί από το Μεχαλίτσι που το λέγανε Μεχαλιτσι ανό, ήταν πολύ μεγάλα καλούπια 6-7 οκάδες το κάθε κεφάλι και όταν έκοβες μέσα ήτο τρύπες – τρύπες, και μοσχοβολο ύσε σαν το Βουλγάρικ ο κεφαλοτύρ ι. Το Μεχαλίτσι ήτο ανάμικτο. Χριστιανο ί με Τούρκοι φέρνανε βούτυρο, αυτό που το λέμε εδώ ανάλατο, αυτοί εκεί βάζανε αλάτι και το λέγανε τερέγια. Ήτο όμως ένα πράγμα πολύ νόστιμο, το είχαν μέσα σε καβανούς (βυτίνες). Ερχότανε και από άλλα χωριά, από το Διασκέλι, από το Γιαμάνι, από το Γιαλιτσιφ λίκι, σε αυτό δε ήσαν όλο Χριστιανο ί. Στο παζάρι έβρισκες διάφορα πράγματα κότες, αυγά, αρνιά, κατσικάκι α, κάρβουνα, ξύλα, μαλλί από πρόβατα, γιατί τότε οι γυναίκες παίρνανε μαλλί και το κλώθαν και κάναν φανέλες και κάλτσες.  Όταν πουλούσαν τα προϊόντα τους αγοράζανε ότι χρειαζόντ ουσαν και εκείνοι από τα αργαστήρι α (μαγαζιά) της Τρίγλιας και τα πήγαιναν σπίτια τους Αυτό το παζάρι διευκόλυν ε και τα γύρω χωριά που πουλούσαν τα προϊόντα τους και από την άλλη πλευρά και τα εσνάφια της Τρίγλιας κάνανε αλισβερίσ ι (δουλειά) και ο κόσμος της Τρίγλιας γενικά εξυπηρετι ούνταν.


Το παζάρι (Λαϊκή Αγορά) της παλιάς Τρίγλιας
Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς
(από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο)

■Στο παζάρι που γινόταν κάθε Κυριακή έφερναν από τα γύρω χωριά βούτυρο, καϊμάκι, γιαούρτια με μπακράτσι α, τυριά, λάχανα και δημητριακ ά...Οι ζωέμποροι έκαναν χρυσές δουλείες.

 Αριστείδη ς Ασθενίδης, «Αναμνήσεις: Περιπέτει ες της Ρωμιοσύνη ς», «Τριγλιανά Νέα», Ιούνιος 1992, αρ.φύλλου 77, σελ 1-2.

■Έπειτα και οι λίμνες είχαν πολλά και μεγάλα ψάρια. Υπήρχαν σαζάνια (γριβάδια) 10 - 15 οκάδες. Επίσης και γουλιανοί στα ίδια βάρη. Επίσης υπήρχαν και πάρα πολλά χέλια. Η λίμνη της Απολλωνιά δος, που εκτός από τα ψάρια που προαναφέρ αμε, είχε μεγάλη και πολλή καραβίδα.

«Τριγλιανές Αναμνήσει ς» «Τριγλιανά Νέα», 20Δεκεμβρ ίου 1980, αρ. φύλλου 29, Σταύρος Δ.Μαργαρί της, Ν. Τρίγλια Χαλκιδική ς.

 Η Τρίγλια  ήταν το κεφαλοχώρ ι της περιοχής. Στην Τρίγλια κάθε Κυριακή γινόταν παζάρι (λαϊκή αγορά). Έφερναν  με γαϊδούρια, μουλάρια, άλογα και αραμπάδες Χριστιανο ί και Τούρκοι τα προϊόντα τους από τα γύρω χωριά, σιτάρι, αλεύρι, κριθάρι, καλαμπόκι, κρεμμύ-δια,σκόρδα, λάχανα, αρνιά, κατσικάκι α, γιαούρτια, τυριά (διάφορα είδη),βούτυρο, κότες, αυγά, κάρβουνα, ξύλα, μαλλί από πρόβατα, ψάρια από τα ποτάμια και καραβίδα από την λίμνη Απολλωνιά δα.    

Τα χωριά  της περιοχής που ήταν γύρω –γύρω από την Τρίγλια και που μπορούσαν να φέρνουν προϊόντα στο παζάρι της ήταν :
1.Σιγή (ελληνικό χωριό , 4.000 κάτοικοι)
2. Αρβανιτοχ ώρι ( 800 κάτοικοι, ελληνικό χωριό).
3.Μεσαίπο λις ή Μισόπολις ή Μυσόπολις (1.300 Έλληνες κάτοικοι)
4. Πλατίανος ή Πλατύαινο ς (900 Έλληνες τουρκόφων οι)
5.Γιαλί-Τσιφλίκ (250 οικογένει ες, ελληνικό χωριό)        
6.Βελετλέ ρ ή Βελετλέρι (160 οικογένει ες, ελληνικό χωριό, τουρκόφων ο)
7. Γιαμάνκιο ϊ ή Γιαμάνι (50 οικογένει ες, τούρκικο χωριό)
8.Χαντζερ λί και  Καϊμάμπασ ι (100 οικογένει ες, και τα δυο τούρκικα χωριά)
9.Σαρίκ Καζέλ (20 οικογένει ες, πρόσφυγες Βουλγαρία ς)
10.Αναφόρ ι ή Ανωχώρι (τουρκόφων ο χωριό  μεικτό, Τούρκοι και 200 Έλληνες κάτοικοι).  
11. Ντερέκιοϊ (1.670 κάτοικοι Έλληνες τουρκόφων οι) .
12. Κουβούκλι α (ελληνικό χωριό, 2.250 κάτοικοι)
13. Ντανσάρ ή Ντάνσερι ή Άγιοι Θεόδωροι  ( ελληνικό χωριό, 1.100 κάτοικοι τουρκόφων οι και ελληνόφων οι)
14.Τσαμου ρτζά ή Τσαμουτζά (100 οικογένει ες , ελληνικό χωριό)
15.Τσεσνε ήριον ή Τσεσνεϊρι ή Τσεϊριον (100 οικογένει ες, ελληνικό χωριό).
16.Τσάμπα σι ή Τσάμπαζι (ελληνικό χωριό,  300 κάτοικοι)
17. Γούλιος ή Καραγάτς  (150 οικογένει ες, Τούρκοι και Έλληνες ψαράδες)
18.Σιργιά νι ή Σεργιάνι ή Σιργιάννη  (600 οικογένει ες περισσότε ρες τούρκικες, τουρκόφων οι και ελληνόφων οι).  
19.Κύδια ή Κήδια ή Κίντια ή ΚαραΚοτζά  (200 οικογένει ες , ελληνικό χωριό).
20.Πριμικ ήριον ή Πριμικήρι ( 100 ελληνικές οικογένει ες τουρκόφων ες + 80 τούρκικες )
21.Απλαδά τος ή Απελ(λ)δάτοι ή Πελαδάτοι ή Σουμπασί Αγίλ ( 200 οικογένει ες, ελληνικό χωριό).
22.Αγία Κυριακή ή Μακαριωτά τοι  (150 οικογένει ες, ελληνικό χωριό).
23.Αϊνάτο ι ή Αϊνάτι ή Αγινάτοι ή Σα(γ)ινάτοι ή Εσκιτζέ (150 οικογένει ες, ελληνικό χωριό)
24.Τσάταλ α ή Κωνσταντι νάτι(-οι) ή Κωνσταντι νίτσι ή Τσατάλ Αγίλ (80 οικογένει ες, ελληνικό χωριό).
25.Χωρούδ α ή Καρατζόβα (70 οικογένει ες, ελληνικό χωριό)
26.Μπάσκο ϊ ή Βουλγαράτ οι ή Βουρλάτοι (200 ελληνικές οικογένει ες και τούρκικες, ελληνόφων ο χωριό)  
27. Απολλωνιά δα (ελληνικό χωριό, 600 οικογένει ες - 2.500 Έλληνες,   560 Τούρκοι).
28. Μιχαλήτσι( μεγάλο ελληνικό χωριό,7.800 κάτοικοι- 6.800 Έλληνες, οι λοιποί Τούρκοι και Αρμένιοι)
29. Κερμαστή ή Κρεμαστή ή Κασαμπά (5.000 κάτοικοι, 2.000 Έλληνες,  2.500 Τούρκοι, λίγοι Εβραίοι και Αρμένιοι)
30.Λουπάδ ιο ή Λουμπάτ (60 οικογένει ες ελληνικές)

Σημείωση: Τα παραπάνω στοιχεία των χωριών που  μπορούσαν να είχαν εμπορικές συναλλαγέ ς με την Τρίγλια ελήφθησαν από τις πηγές: 1-7.

Το παζάρι άρχιζε την Κυριακή  από το πρωί με τον ερχομό των χωρικών από  τα γύρω χωριά.  Οι χωριάτες, αφού πουλούσαν τα προϊόντα τους, αγόραζαν σε ποσότητες από τα μπακάλικα της Τρίγλιας σαπούνι, πετρέλαιο(γκάζι), οινόπνευμ α(σπίρτο), ζάχαρη, καφέ, ρουχισμό κ.α. Οι ποσότητες ήταν μεγάλες, γιατί στο παζάρι  δεν έρχονταν πάντοτε οι ίδιοι κάθε βδομάδα, αλλά έκαναν και 15 μέρες  ακόμα και μήνα για να έρθουν. Αγόραζαν τα απαραίτητ α για όλη την εβδομάδα ή για 15 μέρες ή για όλο το μήνα. Ο τζίρος την ημέρα αυτή ήταν μεγάλος. Οι μπακάληδε ς έκαναν χρυσές δουλείες.
Ακόμα οι χωριάτες έρχονταν σε επαφή με διάφορα επαγγέλμα τα που εξασκούσα ν οι Τριγλιανο ί και κυκλοφορο ύσαν παράδες.
Ζωέμποροι (τσαμπάσηδ ες), μεταλλοτε χνίτες, σιδεράδες,καζαντζήδες, τσουκαλάδ ες(μισοκοίλη δες), κουντουρά δες, κουγιουμτ ζήδες (χρυσοχόοι), πιρπιρήδε ς, κολλυβίδη δες(σαράφηδες), γιατροί, φαρμακοπο ιοί (σπετσέρηδ ες), τσιπουράδ ες,  αμπατζάδε ς, γραφιάδες, μουτάφηδε ς, τζιβιτζήδ ες, μπογιατζή δες, καλλιοντζ ήδες(πεταλωτές), σαγματοπο ιοί, ψαθάδες, καλπάκηδε ς, σεπετζήδε ς, γούναροι, φραγκοράφ τες κ.α.
Η ύπαρξη του παζαριού συνέβαλε αποφασιστ ικά στην οικονομικ ή δραστηριό τητα της πόλης.


Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.

Πηγές:
1. Απόστολος Ηρ. Τσίτερ,  «Τρίγλια του Κιανού Κόλπου Προποντίδ ος», Σύλλογος Απανταχού Τριγλιανώ ν, Θεσσαλονί κη 1979
2.Γιάννης Κοκκινίδη ς (Τρίγλια 1916-Σέρρες 1995), Χάρτης της Τρίγλιας Βιθυνίας και των γύρω χωριών.    
3.«Γεωγραφία της Μ.Ασίας», Παντ. Μ. Κοντογιάν νης , Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήναι 1921
4.«Η Ελληνικότ ης των Νομών Προύσης και Σμύρνης», Παντ. M. Κοντογιάν νης, Αθήναι 1919.
5.Σία Αναγνωστο πούλου, «Μικρά Ασία, 19ος αι.-1919- Οι Ελληνορθό δοξες Κοινότητε ς», Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997.
6. «Ιστορία Ελληνικού Έθνους», τόμος Ι, σελ.177-180 και τόμος ΙΓ, σελ. 325.
7.Παρασκε υά- Κράνη Δέσποινα, «Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς- Ένα ταξίδι μέσα στο Χρόνο & την Ιστορία», Δήμος Τρίγλιας, Οκτώβριος 2008.  
 8. Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς, Ν. Τρίγλια Χαλκιδική ς
Το παζάρι (Λαϊκή Αγορά) της παλιάς Τρίγλιας
 (από χειρόγραφ ο μη δημοσιευμ ένο κείμενο)
9. Αριστείδη ς Ασθενίδης, «Αναμνήσεις: Περιπέτει ες της Ρωμιοσύνη ς»,«Τριγλιανά Νέα», Ιούνιος 1992, αρ.φύλλου 77.
10. "Ιστορία εικονογρα φημένη" Δικαίος Β.Βαγιακά κος, Καταγωγή
Ονομάτων και Τοπωνυμίω ν, τεύχος 413, Νοέμβριος 2002.


 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal