Αποστολέας Θέμα: Μαλακόζης- Ντουβαρντζάκης- Τσιρακμάνης -Ασβεστάρης-Καμίνης- Τζιβιτζής  (Αναγνώστηκε 2365 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 106
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 782
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
Μαλακόζης- Ντουβαρντ ζάκης- Τσιρακμάν ης -Ασβεστάρης-Καμίνης- Τζιβιτζής

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ-ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΗ

Μαλακόζης
Tο επώνυμο προέρχετα ι από το λέξη μαλάς (mala) που στα τουρκικά σήμαινε μυστρί.  Ο Μαλακόζης ήταν ο εργαζόμεν ος με το μυστρί, ο χτίστης, ο σοβατζής ή σοφατζής.

Ντουβαρντ ζάκης
Το επώνυμο προέρχετα ι από το τούρκικο duvar, ντουβάρι, τοίχος. 
Ντουβαρτζ ής, duvarci  ήταν ο ντουβαράς, ο χτίστης
Ντουβαρτζ άκης:υποκοριστ ικό του Ντουβαρτζ ής.

Τσιρακμάν ης
Τσιράκι – Τσιρακ-μαν, Τσιρακμάν ης
Η προσθήκη του μεγεθυντι κού επωνυμικο ύ μορφώματο ς -μαν- που στα τουρκικά man σημαίνει κάτι το μεγάλο, τεράστιο. Τσιρακ-μαν-ης, Τσιρακμάν ης= μεγάλο τσιράκι. Ίσως ο πρώτος και καλύτερος από τα τσιράκια.
Τα τσιράκια ήταν μαθητευόμ ενοι τεχνίτες. Τα τσιράκια στην Τρίγλια λέγονταν και «παραγιοί», συνήθως δεν μισθοδοτο ύνταν. Ο μάστορας τους έδινε κάποιο χαρτζιλίκ ι ή τους αγόραζε ρούχα ή παπούτσια και ανάλογα την τέχνη που μάθαιναν, έπαιρναν φιλοδώρημ α (μπαξίσι) από τους πελάτες. Στην οικοδόμησ η των σπιτιών υπήρχαν μαθητευόμ ενοι τεχνίτες.
Η ιεραρχία στις συντεχνίε ς και στα επαγγέλμα τα ήταν μάστορας-καλφάδες-τσιράκια, ενώ στην Τρίγλια στις οικοδομές ήταν κάλφας-μαστόροι-τσιράκια.

Ασβεστάρη ς και Καμίνης
 Ο Απόστολος Ασβεστάρη ς και ο Χρυσόστομ ος Καμίνης ήταν αδέλφια και είχαν ασβεστοκά μινο στην Τρίγλια. Ο ένας πήρε το επώνυμο Ασβεστάρη ς και ο άλλος Καμίνης. Το αρχικό επώνυμο ήταν Χαραλάμπη ς.
Τα ασβεστοκά μινα ήταν πέτρινα κυκλικά με ύψος περίπου 3μέτρα και διάμετρο 2 μέτρα. Το γέμιζαν τσαλιά και με ασβεστόπε τρες(ασβεστόλι θοι)  και άναβαν φωτιά. Από την υψηλή θερμότητα (πύρωμα) έλιωναν οι ασβεστόπε τρες και γίνονταν άσβεστος, ασβέστης. Η καύση στο ασβεστοκά μινο διαρκούσε ένα 24ωρο περίπου, ώστε να ασβεστοπο ιηθούν οι ασβεστόπε τρες. Μετά την καύση χρειαζότα ν μια μέρα για να κρυώσει το καμίνι.
Τον ασβέστη από το ασβεστοκά μινο τον έλιωναν,  «τον έσβηναν» με νερό σε λάκκο και γινόταν πολτός, έτοιμος να χρησιμοπο ιηθεί στις οικοδομές .   

Τζιβιτζής
Η κατάληξη –τζης στα ελληνικά επώνυμα δηλώνει επάγγελμα . Το  επώνυμο προέρχετα ι από την  τούρκικη λέξη τσιβί  ή τζιβί =σφήνα ή πρόκα ή καρφί. 
 Τσιβιτζής είναι αυτός που φτιάχνει καρφιά. (καρφοποιό ς, ο καρφάς) ή και κατασκευά ζει σφήνες, για την ανοικοδόμ ηση των σπιτιών, για  γεωργικά εργαλεία κ.α.

Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.

Πηγές:
1.Κείμενα των Τριγλιανώ ν συγγραφέω ν Σταύρου Δ. Μαργαρίτη
και Σοφίας Χρ.Γιαρέν η.
2.«Mudanya & Zeyntinba gi, “Trilye”», Έκδοση 2000
3.Λεξικό της Κοινής Νεοελληνι κής, ΑΠΘ, ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυ λλίδη), Θεσσαλονί κη 1998.
4.Ετυμολο γικό Λεξικό της Κοινής Νεοελληνι κής, Ν.Π Ανδριώτης, ΑΠΘ, ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυ λλίδη) Θεσσαλονί κη 1995.
5.«Τα οικογενει ακά μας ονόματα» Μανόλης Τριανταφυ λλίδης, ΑΠΘ, ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυ λλίδη) Θεσσαλονί κη 1995.
6.«Τα Πισιδικά Βαφτιστικ ά και Επώνυμα» Βάσος Η.Βογιατζ όγλου, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμο ύ, Αθήνα 1998.
7.«Ελληνικά επώνυμα Τουρκικής προέλευση ς», Δημήτρης Τομπαΐδης, Εκδόσεις Επικαιρότ ητα,  Αθήνα 1990.
8. «Συντεχνίες & Επαγγέλμα τα στη Θράκη 1685-1920»,Κ.Παπαθανάση-Μουσιοπούλου, Εκδόσεις Πιτσιλός, Αθήνα 1985.   
9.Λεξικό των Ξένων Λέξεων στην Ελληνική γλώσσα, Ηλία Ι. Κωνσταντί νου, Εκδόσεις Επικαιρότ ητα, Αθήνα 1992.
9.Γλωσσάρ ι της Τρίγλιας, Στάθης Δημητρακό ς, Ηρώ Πιστικού- Παπαγεωργ ίου, Ηρακλής Ψάλτης «Τριγλιανά Νέα» (συνέχειες).
10.Εγκυκλ οπαίδεια «Υδρία»
11.Εγκυκλ οπαίδεια «Δομή»
12.«Νέον Επίτομον Εγκυκλοπα ιδικό Λεξικόν-Μικρή εγκυκλοπα ίδεια»- Ελευθερου δάκη.

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal