Αποστολέας Θέμα: ΞΥΔΑΣ- Συρκιόγλης (-όγλου)  (Αναγνώστηκε 1584 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 106
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 782
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
ΞΥΔΑΣ- Συρκιόγλης (-όγλου)
« στις: 20 Φεβρουάριος 2010, 11:50:39 πμ »
 ΞΥΔΑΣ-Συρκιόγλης (-όγλου)


Ο Τριγλιανό ς Συρκιόγλη ς ή Συρκιόγλο υ πήρε το επώνυμό του από την τούρκικη λέξη sirke= ξύδι. Συρκιόγλη ς εξηγείται ως το παιδί του ξυδιού ή μάλλον το παιδί του ξυδά. Το ξύδι ήταν απαραίτητ ο σε κάθε Τριγλιανό σπίτι, γι’ αυτό υπήρχε παραγωγή ξυδιού από ξυδά.
 
 Το ξύδι, ξείδι, ξίδι (αρχ.όξος)  είναι υγρό με έντονη ιδιάζουσα ξινή γεύση προέρχετα ι από το κρασί και χρησιμοπο ιείται ως άρτυμα και συντηρητι κό τροφίμων. 
Το ξίδι είναι το αποτέλεσμ α της ζύμωσης, από βακτήρια, της αλκοόλης σε  οξικό οξύ. Τα βακτήρια που κάνουν αυτή τη εργασία  καλούνται οξοβακτηρ ίδια.
Με την οξική ζύμωση τα οξοβακτηρ ίδια παρέχουν το ένζυμο αλκοολοξε ιδάση, που ενεργεί ως καταλύτης και έτσι το οξυγόνο του αέρα μετατρέπε ι την αιθυλική αλκοόλη σε οξικό οξύ. Το αλκοολούχ ο υγρό  για να γίνει ξύδι δεν πρέπει να περιέχει πάνω από 15% αλκοόλη. Το ξύδι  είναι ένα αραιό υδατικό διάλυμα του οξικού οξέως.
Μερικά κρασιά «ξυδιάζουν» από μόνα τους, ειδικά αν δεν έχουν αποστείρω ση, αν πάρει αέρα το βαρέλι  και με την άνοδο της θερμοκρασ ίας το καλοκαίρι .
Η φυσιολογι κή κατάληξη κάθε κρασιού είναι να γίνει ξίδι. Αυτό γίνεται με δύο παράγοντε ς τον αέρα και την θερμοκρασ ία.
Το ξύδι το χρησιμοπο ιούσαν στην Παλιά Τρίγλια  ως  φάρμακο στον υψηλό πυρετό, στις ταχυκαρδί ες, το έπιναν για την παχυσαρκί α, στις αρθρίτιδε ς, στις δερματίτι δες, στα τσιμπήματ α εντόμων, στις ψείρες κ.α. 
Το ξύδι αραιωμένο στο λούσιμο βελτίωνε αρκετά τη φυσική κατάσταση των μαλλιών, δίνοντάς τους ευλυγισία και λάμψη. Επίσης οι παλιές νοικοκυρέ ς το χρησιμοπο ιούσαν ως καθαριστι κό (τζάμια κ.α). Αποτελούσ ε από τα κύρια προϊόντα κατανάλωσ ης στο οικιακό περιβάλλο ν.

Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.

Πηγές:
1.Εγκυκλο παίδεια «Υδρία».
2. Μενέλαου Δημητριάδ ου «Λεξικόν Ελληνο-Τουρκικόν, Τουρκο-Ελληνικόν», Εκδόσεις Κακουλίδη 2001.
3. «Λεξικό της Κοινής Νεοελληνι κής», ΑΠΘ, ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυ λλίδη), Θεσσαλονί κη 1998.
 4. «Νέο Επίτομο Εγκυκλοπα ιδικό Λεξικό» Ελευθερου δάκη- Αθήναι
5. «Τα Πισιδικά Βαφτιστικ ά και Επώνυμα», Βάσος Π.Βογιατζ όγλου,
Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμο ύ, Αθήνα 1998.

 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal