Αποστολέας Θέμα: ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΣ- ΜΠΑΚΑΛΗΔΕΣ  (Αναγνώστηκε 3260 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Φόρουμ

  • Global Moderator
  • ****
  • Δώστε Συγχαρητήρια
  • -Δώστε: 106
  • -Λαμβάνω: 53
  • Μηνύματα: 760
  • Τόπος: Ραφήνα
  • Επιβράβευση του μέλους απο : 65
  • Φύλο: Άντρας
ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΣ- ΜΠΑΚΑΛΗΔΕΣ
« στις: 26 Φεβρουάριος 2010, 06:56:07 μμ »

ΠΑΝΤΟΠΩΛΕ Σ-ΜΠΑΚΑΛΗΔΕΣ

Οι παντοπώλε ς ήταν πράγματι αυτό που σημαίνει η λέξη: Πωλητές παντός είδους. 
O μπακάλης προέρχετα ι από την τούρκικη λέξη bakal= παντοπώλη ς.
Οι μπακάληδε ς στην Τρίγλια πουλούσαν: ζάχαρη, καφέ, καραμέλες,  αλεύρι χάσικο, αλεύρι καλαμποκι ού, σταφίδες(σταπίδες μαύρες), στραγάλια, μπουλαμά(θρεψίνη), ψάρια παστά, λακέρδα, τσίρους, σαλάμια αέρος και βραστά, λουκάνικα (σουτζούκι α), παστουρμά, τυρί φέτα, κασκαβάλι(κασέρι), ρεβίθια, ρύζι, φασόλια, φακές, ταχίνι, σπίρτα, στάρι, κριθάρι, βαμβάκι, σαπούνι,γυαλικά, γυαλιά λάμπας, ούζο, τσίπουρο, κονιάκ, οινόπνευμ α, πετρέλαιο, κλωστές, υφάσματα, ξύλινα γουδιά, κουτάλες, μύλους του καφέ, σκοινιά, φάκες, μασιές, πυροστιές, σκαλιστήρ ια, σκερπάνια, αξίνες κ.α. Ο εφοδιασμό ς των μπακάλικω ν γινόταν με καΐκια που ταξίδευαν στην Πόλη, στην Θράκη (Ραιδεστός κ.α.), στα νησιά του Μαρμαρά και με τους αμαξάδες από τη Προύσα, αλλά και τα γύρω χωριά της περιοχής. 
Τα όσπρια, η ζάχαρη και το ρύζι ήταν χύμα σε τσουβάλια (σακιά). Ο μπακάλης  έβαζε σε σακούλες αυτά τα προϊόντα με τη σέσουλα. Η σέσουλα ήταν μικρό κοίλο φτυαράκι, κλειστή κουτάλα με λαβή.  Τα υγρά εμπορεύμα τα τα ζύγιζαν και αυτά με την οκά, αφού έπαιρναν το απόβαρο του μπουκαλιο ύ. Τα μπακάλικα είχαν τότε από κανέλλα μέχρι μαγειρικά σκεύη, «όλα τα καλά». Οι μπακάληδε ς ήταν παντοπώλε ς και ήταν δυνατοί έμποροι.
Ζύγιζαν «όλο βαριά από τα δράμια μεριά». Αν ο πελάτης έκανε παράπονα ότι ζύγισε ξίκικα (ελλειποβα ρή), ο μπακάλης απαντούσε «λειψό, περίσσιο, χαλάλι». Ο μπακάλης κέρδιζε και από το χοντρό χαρτί του περιτυλίγ ματος.
Τα εισοδήματ α των Τριγλιανώ ν (ελιές,κουκούλια) ήταν εποχιακά. Οι μπακάληδε ς   πουλούσαν με πίστωση (βερεσέ). Τα βερεσέδια γράφονταν στα τεφτέρια τους. Καμιά φορά τα έγραφαν δυο φορές για να μην τα ξεχάσουν…Οι μπακάληδε ς ήταν πολύ σχολαστικ οί στους λογαριασμ ούς και τσιγκούνη δες. Χαρακτηρι στική είναι η φράση «μπρε κοίταξε, μια δεκάρα με χρωστάς, ντηνε γράφω». Οι μπακάληδε ς δάνειζαν κρυφά. Ο τόκος ήταν υψηλός. Συχνά, ίσχυε «μιά σε δίνω, δυό θα με δώκεις». Ο Τριγλιανό ς ήταν έμμεσα δεμένος με τη γη. Ακόμη κι όταν ο ίδιος ασκεί το επάγγελμα του μπακάλη επενδύει ένα μέρος των κερδών του από το εμπόριο για την αγορά γης ή αποκτά γη ως αντάλλαγμ α από τα δάνεια που έχει κάνει.     
Τους επαγγελμα τίες με καταστήμα τα τους ονόμαζαν εσνάφια ή σινάφια.
Τα εσνάφια (οι επαγγελμα τίες) δεν υπέφεραν και τα χρήματά τους τα μετέτρεπα ν σε χρυσές λίρες, επειδή δεν υπήρχαν τράπεζες.
         Στην Τρίγλια κάθε Κυριακή γινόταν παζάρι (λαϊκή αγορά). Άρχιζε από το πρωί με τον ερχομό των χωρικών από  τα γύρω χωριά. Έφερναν  με γαϊδούρια, μουλάρια, άλογα και αραμπάδες Χριστιανο ί και Τούρκοι τα προϊόντα τους:  σιτάρι, αλεύρι, κριθάρι, κρεμμύδια, σκόρδα, αρνιά, κατσικάκι α, τυριά (διάφορα είδη), βούτυρο, κότες, αυγά, κάρβουνα, ξύλα, μαλλί από πρόβατα που έπλεκαν οι γυναίκες φανέλες και κάλτσες κ.α. Οι χωριάτες, αφού πουλούσαν τα προϊόντα τους, αγόραζαν σε ποσότητες από τα μπακάλικα της Τρίγλιας σαπούνι, πετρέλαιο(γκάζι), οινόπνευμ α(σπίρτο), ζάχαρη, καφέ, ρουχισμό κ.α. Οι ποσότητες ήταν μεγάλες, γιατί στο παζάρι  δεν έρχονταν πάντοτε οι ίδιοι χωρικοί  κάθε βδομάδα, αλλά έκαναν και 15 μέρες ακόμα και μήνα για να έρθουν. Ο τζίρος την ημέρα αυτή ήταν μεγάλος. Οι μπακάληδε ς έκαναν χρυσές δουλειές.
   
Οι Μικρασιάτ ες αγαπούσαν πολύ το εμπόριο, γίνονταν μπακάληδε ς  ακόμα και στα τούρκικα χωριά. Ο Έλληνας παντοπώλη ς ήταν παντού.

Επιμέλεια: Στάθης Δημητρακό ς.

Πηγές:
 1. Αριστείδη ς Ασθενίδης, «Αναμνήσεις: Περιπέτει ες της Ρωμιοσύνη ς», «Τριγλιανά Νέα», Ιούνιος 1992, αρ. φύλλου 77, σελ 1-2.
2. Παντ.Μ.Κο ντογιάννη , «Η Ελληνικότ ης των Νομών Προύσης και Σμύρνης», Εν Αθήναις 1919.
3.«Το παζάρι (λαϊκή αγορά) της Παλιάς Τρίγλιας».
Σταύρος Δ. Μαργαρίτη ς (1912-1995), Νέα Τρίγλια Χαλκιδική ς
(από χειρόγραφ ο κείμενο μη δημοσιευμ ένο κείμενο)
5. Κ.Παπαθαν άση-Μουσιοπούλου, «Συντεχνίες & Επαγγέλμα τα στη Θράκη 1685-1920», Εκδόσεις Πιτσιλός, Αθήνα 1985.
6. Μαρία Β. Ασβέστη, «Επαγγελματικές ασχολίες των Ελλήνων της Καππαδοκί ας» Εκδόσεις Επικαιρότ ητα, Αθήνα 1980
7. Λεξικό της Κοινής Νεοελληνι κής, ΑΠΘ, ΙΝΣ (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυ λλίδη), Θεσσαλονί κη 1998. 
8. «Ελληνικό Λεξικό» Τεγόπουλο ς- Φυτράκης, Ελευθεροτ υπία 1993.   
 
 
 



 

SimplePortal 2.3.7 © 2008-2021, SimplePortal