"Στο φόρουμ μας, αναρτούμε ενημερωτικά θέματα, σχετικά με την ιστορία των Τριγλιανών προγόνων μας, για την ενημέρωση σας,
αφήνοντας ταυτόχρονα μία παρακαταθήκη πληροφοριών, για τις επόμενες γενιές."

ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ- Ρήγας

Ξεκίνησε από Στάθης Δημητρακός, 23 Σεπτεμβρίου 2021, 03:57:16 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 Μέλη και 1 Επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Στάθης Δημητρακός

Στάθης Δημητρακός


Στη Τρίγλια της Προποντίδας υπήρχε το επώνυμο-οικογενειακό όνομα- Ρήγας.
Οι Βυζαντινοί αποκαλούσαν Ρήγα τους ξένους βασιλιάδες και ηγεμόνες. Η λέξη
Ρήγας προέρχεται από το λατινικό Rex=βασιλιάς. Το θηλυκό λέγεται ρήγισσα=Regina και ρήγαινα. Ρηγόπουλο και ρηγοπούλα προέρχονται από το ρήγας   +την κατάληξη -πουλο από λατινικό pullus=νεοσσός ,το βασιλόπουλο η η βασιλοπούλα. Ρηγάτο λέγανε το κράτος-το βασίλειο-και τη βασιλική εξουσία, ήταν   επικράτεια του Ρήγα, του βασιλιά.
Ρήγας, ρήγισσα, ρήγαινα, ρηγάτο, ρηγόπουλο[ο νεαρός γιος του Ρήγα], ρηγοπούλα[η νεαρή κόρη του ρήγα], πληθυντικός τα παιδιά του ρήγα είναι συνηθισμένα στη γλώσσα των παραμυθιών. Νάνι νάνι του ρήγα το παιδί, του βασιλιά τ' αγγόνι [δημοτικό νανούρισμα]. Στη Βιθυνία, στα Αιγαιοπελαγίτικα παράλια της Μικράς Ασίας και στα Νησιά δίνονταν το βαφτιστικό [κύριο] όνομα Ρήγας ως τιμητική διάκριση του φέροντος ένα τέτοιο όνομα το οποίο είχε ιδιαίτερη λάμψη, και το οποίο έγινε και οικογενειακό όνομα [επώνυμο] .


Υπάρχουν τα Βαφτιστικά-Κύρια-ονόματα Ρήγας, Ρήγισσα, τίτλος Ρήγινα ,Ρήγω, Ρηγουλα, Ρηγουδα και Οικογενειακά [Επώνυμα] Ρήγας, Ρηγόπουλος Ρηγάτος κ.ά.
Ο αείμνηστος Τριγλιανός Δημητρός -Μήτσος  Ρήγας, παλικάρι στα τέλη της δεκαετίας του'20 σαλτάρισε ένα βραδάκι μέσα στην καιγόμενη εκκλησία της Παναγίτσας της Ραφήνας και μέσα από τη φωτιά έσωσε ηρωικά με τα χέρια του τη ιστορική εικόνα της Τριγλιανής Παναγίας της Παντοβασίλισσας ,που ήταν τοποθετημένη αρχικά εκεί.
Ο Μήτσος Ρήγας ένας από τους ιδρυτές της Τρίγλιας Ραφήνας[1931]στο Δ.Σ, ακούραστος Έφορος.


Πηγές:


1.Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλος-Φυτράκης, Ελευθεροτυπία 1993.
2. .Αθανασίου Χ. Μπουτούρα, Λεξικό των Νεοελληνικών Κυρίων Ονομάτων ,
εν Αθήναις 1912, εκδόσεις Επικαιρότητα, Μαυρομιχάλη 60 Αθήνα.
3. Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής Α.Π.Θ,ΙΝΣ-Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1998.
4.Θανάση Πιστικίδη,  «Ριζώματα, βιώματα, παθήματα», Αληθινές Ιστορίες, Ραφήνα 1985.