"Στο φόρουμ μας, αναρτούμε ενημερωτικά θέματα, σχετικά με την ιστορία των Τριγλιανών προγόνων μας, για την ενημέρωση σας,
αφήνοντας ταυτόχρονα μία παρακαταθήκη πληροφοριών, για τις επόμενες γενιές."

2. ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ (1901)

Ξεκίνησε από Μάκης Αποστολάτος, 13 Φεβρουαρίου 2022, 09:16:31 ΠΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 Μέλη και 1 Επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Μάκης Αποστολάτος

Μάκης Αποστολάτος

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η δεύτερη ανταπόκριση του 1901 από την Τρίγλια, συντάχθηκε (2/2/1901) λίγες μέρες αργότερα από την πρώτη (17/1/1901) και δημοσιεύθηκε στο φύλλο 31 της Τρίτης 13 Φεβρουαρίου 1901 της εφημερίδας «Κωνσταντινούπολις», ενώ ο συντάκτης δεν υπογράφει το κείμενο, αλλά περιγράφει, και πάλι, με λεπτομέρειες:

1)   Τις τελετές για την εορτή των Τριών Ιεραρχών, τη λειτουργία στον Άγιο Γεώργιο Κάτω, προεξάρχονταος του αρχιμανδρίτη, πλέον, Βασιλείου Ιωαννίδη, με άλλους δύο ιερείς, την πορεία προς το Αρρεναγωγείο, τη μνημόνευση ονομάτων συνδρομητών, ευεργετών, δωρητών κλπ, τη δέηση των μαθητών και τον πανηγυρικό της ημέρας, με την παρουσία του μουδίρη Σετέρ εφέντη τον οποίο προσφώνησε στα τουρκικά μαθητής της ανωτάτης τάξεως,
2)   Τα ονόματα των μελών της εφοροδημογεροντίας της εποχής εκείνης, τα οποία δεν γνωρίζαμε από άλλη πηγή, και το έργο τους για τα Σχολεία,
3)   Τον εμβολιασμό των μαθητών και μαθητριών της Τρίγλιας από το γιατρό της δημαρχίας,
4)   Την ταλαιπωρία των Τριγλιανών από τη συνεχιζόμενη γρίπη και
5)   Την απότομη αλλαγή του καιρού με την πτώση χιονιού


ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ


ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ

Εν Τριγλία, 2 Φεβρουαρίου 1901

Λίαν πανηγυρικώς εωρτάσθη ενταύθα η εορτή των Τριών Ιεραρχών. Την είσοδον του αρρεναγωγείου εκόσμουν κλάδοι δάφνης και ελαίας μετά στεφάνων ανθέων. Μετά την θείαν λειτουργίαν γενομένην εν τω ευρυστέρνω ναώ του Αγίου Γεωργίου προεξάρχοντος του άρτι  προχειρισθέντος αρχιμανδρίτου Βασιλείου μετά δύο άλλων ιερέων, άπαν το πλήθος, προπορευομένων των δαφνηφορούντων μαθητών και μαθητριών, ιερέων, ψαλτών, εξαπτερύγων, των αξιοτίμων εφοροδημογερόντων και πλήθους άλλων πολιτών, μετέβη εις την αίθουσαν του αρρεναγωγείου, ήτις είχε πληρωθή κόσμου, εν ω και το ωραίον εξεπροσωπείτο φύλον. Μετά την ιεροτελεστίαν, εν η εμνημονεύθησαν τα ονόματα των συνδρομητών, ευεργετών και δωρητών, εν οις του Μεγάλου Πρωτοσυγκέλλου του οικουμενικού θρόνου, της ευγενεστάτης κυρίας Ελένης Γ. Ζαρίφη και του αειμνήστου συζύγου της κλπ, εψάλη υπό των μαθητών δέησις προς τον Θεόν, διακοπής δε γενομένης , εξεφώνησε τον πανηγυρικόν της ημέρας ο ελλογ. κ. Κ. Σωτηριάδης  υπόθεσιν έχων «η μήτηρ και η ανατροφή των τέκνων». Το τέλος αυτού διεδέχθησαν έτερα άσματα και εγένοντο διάλογοι υπό των μαθητριών του παρθεναγωγείου και των νηπίων αμφοτέρων των νηπιαγωγείων. Εν τέλει δε διενεμήθησαν, κατά τα ειωθότα τα κόλλυβα.

Την εορτήν των σχολείων ετίμησεν αυτοπροσώπως και ο μουδίρης ημών Σετέρ εφέντης, ον δι' ολίγον προσεφώνησε τουρκιστί εις των μαθητών της ανωτάτης τάξεως.

Τα ημέτερα εκπαιδευτήρια υπό την ενδελεχή μέριμναν της αξιοτίμου εφορείας, απαρτιζομένης εκ των κ.κ. Σταύρου Φούντα, Νικολάου Παπαδοπούλου, φαρμακοποιού, Ευγενίου Καλαφάτη και Σωκράτους Καλεμκερή, οσημέραι προάγονται. Οφείλεται άρα έπαινος τη ειρημένη εφορεία, ήτις πάσαν καταβάλλει προσπάθειαν εις δυσχερείς μάλιστα περιστάσεις προς μόρφωσιν και ηθικοποίησιν της ενταύθα νεολαίας, συντηρούσα καλώς διερρυθμισμένα εκπαιδευτήρια.

Κατ' αυτάς εδαμαλίσθησαν άπαντες οι μαθηταί και μαθήτριαι των ημετέρων εκπαιδευτηρίων υπό του ιδιαιτέρου ιατρού της δημαρχίας.
Η επάρατος νόσος ινφλουέντζα δεν σκοπεύη ν' απέλθη εντεύθεν μεθ' όλας τα αράς  ας εκτοξεύουσι κατ' αυτής οι πάσχοντες. Και «με το καλό  και με το κακό» εννοεί να παρατείνη εισέτι την διαμονήν της η οχληρά και αχρεία επισκέπτις.

Καθ' ην ώραν χαράσσω τας γραμμάς ταύτας αίφνης ο καιρός μετεβλήθη, ο βορράς μυκάται, η θάλασσα τρικυμιά, τα δε κύματά της υψούμενα εις ύψος μέτρου θλώνται ματά πατάγου επί της ακτής. Εκ του πενιχρού δωματίου μου βλέπω να πίπτη χιών κατά ψεκάδας, ο ανεμοστρόβιλος συρίττει προσπαθών να συντρίψη τας υέλους των παραθύρων μου, το δε ψύχος καθίσταται επαισθητόν και εγώ τρίβων τους δακτύλους των χερών μου πίπτω μακράν και γραφίδα και μελάνην συστέλλω εμαυτόν εις τινα γωνίαν του δωματίου μου, έμφροντιν.