Θανάσης Γιακουβάκης (Τρίτη 27 Φεβρ 2018)

[Ευγενία Μυτιληναίου]

Θανάσης Γιακουβάκης (Τρίτη 27 Φεβρ 2018)

Ο Θανάσης Γιακουβάκης, ένας γλυκός, ήρεμος άνθρωπος, έφυγε ξαφνικά από κοντά μας.
Το πρωί της Δευτέρας, καθώς έφευγα από τη Ραφήνα, τον είχα δει από μακριά, να ανεβαίνει από το καφενείο, χαμογελαστός και ήρεμος. Το βράδυ έφυγε για τόπους μακρινούς. Λίγοι και εκλεκτοί, έχουν τη τιμή να πηγαίνουν περπατώντας στο τελικό μας προορισμό.

Τον Θανάση το ξέρω πολλά χρόνια. Ήταν ένας θαυμάσιος μαραγκός, τα έπιπλά του κοσμήματα και διαχρονικά, ακόμα κοσμούν τα σπίτια των θείων μου. Όταν είχε δε, το κοσμηματοπωλείο, στη άνοδο, πιάναμε συχνά κουβέντα, όταν ερχόμουνα στη Ραφήνα. Τα τελευταία χρόνια ήρθαμε πιο κοντά, με την ενασχόληση μου με το φόρουμ και την έκθεση φωτογραφίας «Φωτογραφίες- Αναμνήσεις από τη Ραφήνα και το Πικέρμι» που οργάνωσε ο ΔΟΠΑΠ του Δήμου Ραφήνας, που έγινε πέρυσι τον Ιανουάριο.

Πόστερ από την έκθεση του Δήμου Ραφήνας

http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=1559.0

Μας έδωσε μοναδικές φωτογραφίες από την πρώτη εγκατάσταση των Τριγλιανών στη Ραφήνα. Η μία έχει τον πατέρα του Θεοδόση να κάθετε μπροστά στις πρώτες ξύλινες παράγκες που έγιναν στο κτήμα Σκουζέ, για την πρώτη προσωρινή εγκατάσταση των προσφύγων και μια άλλη, αργότερα όταν κτιζόταν ο συνοικισμός, με τον πατέρα του και τον θείο του Τζώρτζη, να κτίζουν το σπίτι τους. Μας έδωσε και την καλύτερη φωτογραφία με το πρώτο εκδρομικό αυτοκίνητο του 1917, που πήγαινε Αθηναίους εκδρομείς στη Ραφήνα.
Είχε πάρει πολύ σοβαρά το θέμα της έκθεσης, κάθε λίγο ερχότανε με μια φωτογραφία που από ανακάλυπτε στα αρχεία του. Είχε σε κορνίζες όλες τις πρωτότυπες φωτογραφίες της Παλιάς Ραφήνας και του λιμανιού που κυκλοφορούν. Τις έβγαλε από την αποθήκη κάποτε και μου τις έδωσε να τις σκανάρω. Δεν τις χρησιμοποιήσαμε όμως.
Όταν είχαμε πια τελειώσει και αρχίσει να τυπώνουμε τα πόστερς, έρχεται και μας φέρνει ένα φάκελο, που από τη μία πλευρά του είχε την ημερομηνία «7 Ιανουαρίου 1926», με γραμματόσημο-εισφορά 10 λεπτών για την «Προστασία Φυματικών, Νόμος 6022», και σφραγίδα ταχυδρομείου «Τρίγλια» (μέχρι το 1955, για τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, η Ραφήνα λεγότανε ακόμα Τρίγλια). Έπεσε συναγερμός στην ομάδα, για να βάλουμε κάπου το μοναδικό αυτό φάκελο. Δημιουργήσαμε λίγο χώρο στο πόστερ για τη παλιά Ραφήνα, που ανήκε δικαιωματικά λόγω θέματος, αλλά προσθέσαμε, και τις δύο όψεις αυτού του ιστορικού φακέλου, σε ένα πόστερ που είχαμε στην είσοδο με το περιεχόμενο της έκθεσης.

Πάντα έλεγε ενδιαφέρουσες ιστορίες για τη Ραφήνα που την λάτρευε. Γεμάτος γνώσεις και πληροφορίες. Από μικρός άκουγε ιστορίες, τις κατέγραφε με πάθος και μάζευε ότι στοιχείο είχε σχέση με το παρελθόν. Μμερικές φορές μου έδωσε κείμενα για να τα δημοσιεύσω στο φόρουμ, όπως:
«Όσιος Θεοστήρικτος ο Τριγλιανός και ο Μικρός Παρακλητικός Κανόνας της Παναγίας»
http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=1146.0
και «Αύγουστος 1922. Οι αναμνήσεις του δάσκαλου της Τρίγλιας Γ. Νικολόπουλου, όπως τις κατέγραψε ο Θ. Γιακουβάκης»
http://www.triglianoi.gr/index.php?topic=1277.0

Πριν λίγο καιρό είχε γράψει τις αναμνήσεις του από την κατοχή σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ανάβλεμμα, τεύχος 34, σελίδες 10-12, που εκδίδει το Λυκείου των Ελληνίδων της Ραφήνας, με τίτλο: «Η αποχώρηση των Γερμανών, Πρώτη ημέρα απελευθέρωσης στη Ραφήνα, αρχές Οκτωβρίου 1944 «Βιώματα και Ακούσματα»
https://drive.google.com/file/d/1U5s_tX02qyP1z4edO1FCS7yOUYyv5eQd/view

Τώρα μου είπε ότι έγραφε κάτι ακόμα και όταν το τελείωνε θα μου το έδειχνε...