ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΤΡΙΓΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ (19/1/2019)

[Βασίλης Σακελλαρίδης]

Ενενήντα επτά χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που γιορτάστηκαν στην Τρίγλια τα Θεοφάνεια. Οι Τριγλιανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν ξαφνικά την πατρίδα τους, το 1922, όταν κατέρρευσε το μέτωπο στην Μικρά Ασία και κινδύνευε η ζωή τους. Μέσα στην ατυχία τους, στάθηκαν τυχεροί που ο συμπατριώτης τους εφοπλιστής, Φίλιππος Καβουνίδης, έβαλε τα πλοία του και μετέφερε με ασφάλεια τους συντοπίτες του σε ασφαλή μέρη. Οι πρόσφυγες του 1922 φύγανε από τη ζωή με τον καϋμό να ξαναγυρίσουν στην πατρίδα τους, στα σπίτια τους. Αυτό δεν έγινε ποτέ. 

Ο ανεκπλήρωτος πόθος του γυρισμού και η αγάπη τους για την πατρίδα τους, την Τρίγλια, μεταφέρθηκε στα παιδιά τους. Πηγαίνουν στην πατρίδα των προγόνων τους και είναι σα να συνοδεύουν τους γονείς τους και τους παππούδες τους στις πατρίδες τους, μήπως και εκπληρωθεί αυτός ο πόθος του γυρισμού. Όμως, πως τα φέρνει η μοίρα, αντι ο πόθος να εκπληρωθεί κι έτσι να καταλαγιάσει, να ξεχαστεί, να σβήσει, έρχονται τα γεγονότα το ένα μετά  το άλλο, και κάνουν την Τρίγλια να στέκεται σαν ένα αυτόφωτο αστέρι της Ανατολής που μας καλεί διαρκώς :

1.   Πριν από χρόνια, η Τρίγλια κηρύχθηκε διατηρητέος οικισμός από το υπουργείο πολιτισμού της Τουρκίας. Έτσι, τα σπίτια των παππούδων μας δεν γκρεμίστηκαν, έμειναν όρθια, άλλα συντηρήθηκαν κι άλλα ετοιμόρροπα, στέκουν εκεί μόνο για να μπορούμε και σήμερα να τα αναζητούμε και να λέμε, ...να σ΄αυτό το σπίτι  πέρασαν τις χαρές και τις λύπες τους οι παππούδες μας.

2.   Μετά, ήρθε η απόφαση να ονομαστεί πάλι αυτός ο ευλογημένος τόπος με το όνομα το παλιό, το όνομα που είναι γραμμένο στα πιστοποιητικά γεννήσεως των παππούδων μας. Τρίγλια. Εγκαταλείφθηκε το νεώτερο όνομα. Σαν να λέμε, πέταξε το ψευδώνυμο και απέκτησε ξανά το πραγματικό της όνομα. Το όνομα που όταν το ακούμε, η σκέψη μας πάει στα αγαπημένα μας πρόσωπα.

3.   Στη συνέχεια, ήρθε η αγορά της αγαπημένης μας εκκλησίας, της Παντοβασίλισσας από το Πατριαρχείο με σκοπό την αναστήλωση.  Αυτό κι αν ήταν είδηση!  Η Παντοβασίλισσα είναι το κέντρο της Τρίγλιας. Γιατί οι παππούδες μας διατηρούσαν με σεβασμό τη σχέση τους με την εκκλησία και τον κλήρο. Λαμπρές εκκλησίες και μοναστήρια υπάρχουν στην Τρίγλια από τον Η! αιώνα. Περάσανε από αυτά ευσεβείς μοναχοί που θυσιάστηκαν και γίνανε άγιοι και όσιοι της ορθόδοξης πίστης. Δίδαξαν γράμματα στα παιδιά της Τρίγλιας στα δύσκολα μεταβυζαντινά χρόνια και συμβάλλανε στην μόρφωση και στην πρόοδο.

4.   Πριν λίγες μέρες, στις 19 Ιανουαρίου 2019, (αντίστοιχα 6η Ιανουαρίου με το νέο ημερολόγιο), ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος τέλεσε τη λειτουργία των Θεοφανείων στην Μητρόπολη της Τρίγλιας. Τι λαμπρός εορτασμός! Τι συγκίνηση!  Η Τρίγλια, γέμισε από Τριγλιανούς που ταξίδεψαν από τη Ραφήνα, τη Νέα Τρίγλια, την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και από όλη την Ελλάδα για να δώσουν το παρόν. Να βρεθούν κοντά στον Πατριάρχη και στον μητροπολίτη Προύσης κ. Ελπιδοφόρο να παρακολουθήσουν τη θεία λειτουργία και μετά να κατηφορήσουν -όπως ακριβώς κάνανε και οι πρόγονοί τους- στη θάλασσα για να ρίξουν το σταυρό και να πέσουν τα παλικάρια στη θάλασσα ενώ τα λευκά περιστέρια να πετάνε πάνω από την παραλία της Τρίγλιας. Έτσι έγιναν και στον εορτασμό αυτό.  Νοιώσαμε όλοι συγκινημένοι και  πλήρεις με την ολοκλήρωση της τελετής.

Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του Πατριάρχη στην εκκλησία προς τους απογόνους Τριγλιανούς που παραβρέθηκαν στην εκκλησία: «Ο Πατριάρχης σας συμβουλεύει και σας παρακαλεί να μη λησμονήσετε τις ρίζες σας. Να μεταδίδετε εις τα τέκνα σας τας πολυτίμους αξίας της παραδόσεώς μας και τον υψηλόν πολιτισμόν των προγόνων σας. Να τα βοηθήτε να αποδεχθούν την μικρασιατικήν καταγωγήν των ως κεντρικόν στοιχείον της ταυτότητός των. Να έχετε συνεχώς εις τον νούν και την καρδίαν σας την γην των Πατέρων σας, να επισκέπτεσθε την αλησμόνητον πατρίδα, όπου βέβαια δεν είσθε απλοί επισκέπται, αλλά σαρξ εκ της σαρκός της. Δεν πρέπει να ομιλούμε διά «περασμένα μεγαλεία,» που «διηγώντας τα να κλαίς», όπως στιχουργεί ο ποιητής, αλλά διά τα «περασμένα μεγαλεία» που  διηγώντας τα «να μην κλαίς», όπως έλεγεν ο αοίδιμος Προκάτοχος μας εις τον Οικουμενικόν Θρόνον Πατριάρχης Αθηναγόρας. Υπάρχει παντού εις τα ευλογημένα αυτά χώματα η σφραγίδα του Ορθοδόξου τρόπου του βίου, η θυσία των μαρτύρων της πίστεως, η εύλαλη σιωπή των ερειπωμένων ναών, εξωκκλησιών, ιερών μονών, κοιμητηρίων και λοιπών σεπτών προσκυνημάτων του Γένους, τα «θεόκτιστα» σπίτια εις το μέτρον του ανθρωπίνου προσώπου, τα υπέροχα σχολεία, όλα κατάλοιπα της πολιτισμικής αποτυπώσεως της ευσεβείας και της ευφυίας, της ενθέου βιοτής και του σταυροαναστασίμου ήθους των ορθοδόξων πιστών».

Εγκαταλείψαμε και αυτή το φορά την Τρίγλια. Αφήσαμε όμως κι εμείς ένα κομμάτι της ψυχής μας εκεί, μαζί με εκείνα των προγόνων μας. Δεθήκαμε πιο πολύ με τον τόπο. Θα επιστρέφουμε πάντα στην Τρίγλια που μας καλεί!