Το ταξίδι του Συλλ. Απανταχού Τριγλιανών στην Τρίγλια και η σημασία του 19/1/20

[Βασίλης Σακελλαρίδης]

Όταν το φθινόπωρο του 2019, αρχίσαμε να οργανώνουμε το ταξίδι στην Τρίγλια για να εορτάσουμε τα Θεοφάνεια και τον καθαγιασμό των υδάτων στην ιστορική Προποντίδα, το γνωρίζαμε ήδη. Η δεύτερη φορά που εορτάζονται τα Θεοφάνεια με την παρουσία του οικουμενικού Πατριάρχη, σηματοδοτεί μια νέα εποχή.

Μια εποχή που η Τρίγλια σιγά αλλά σταθερά παίρνει τη θέση που της αξίζει ανάμεσα στο πλήθος από τις ορθόδοξες κοινότητες της καθ΄ημάς Ανατολής. Η επιλογή της ως τόπος για τον εορτασμό των Θεοφανείων κάθε άλλο παρά τυχαίος είναι.

Η Τρίγλια, τόπος σημαντικών μοναστηριών από τον 8ο αιώνα – που σήμερα αγωνιζόμαστε να τα διατηρήσουμε και να τα συντηρήσουμε από τη φθορά – συγκέντρωσε πολλούς ιερωμένους που όχι μόνο διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ορθοδοξίας δια μέσου των αιώνων αλλά πλήθος από αυτούς μαρτύρησαν για την πίστη τους. Τελευταίος χρονικά, ανάμεσα σε περισσότερους από εξήντα οσίους και αγίους που διακόνησαν στις μονές της ή γεννήθηκαν σ΄αυτήν, είναι ο εκ Τριγλίας μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, σύμβολο της θυσίας του μικρασιατικού ελληνισμού. Η παρουσία θεοσεβών και λογίων μοναχών δεν άφησε ανεπιρρέαστη την παιδεία στον τόπο αυτόν που από νωρίς οργάνωσε σχολεία λαμπρά και προήγαγε τα γράμματα.

Η κοινωνία της Τρίγλιας στη συντριπτική της πλειοψηφία από ρωμιούς, ορθόδοξους χριστιανούς υπήρξε ένα υπόδειγμα σώφρονος και προοδευτικής οργάνωσης και διαχείρισης των κοινών. Φωτισμένοι εφοροδημογέροντες σε απόλυτη συνεργασία με τους μητροπολίτες διαμόρφωσαν το πλαίσιο λειτουργίας της κοινότητας. Μιας κοινότητας που ανέπτυξε υψηλό επίπεδο διαβίωσης τηρουμένων των συνθηκών της εποχής εκείνης. Μόλις τα τελευταία χρόνια που μελετούμε με προσοχή τα αρχεία της εφοροδημογεροντίας αλλά και πλήθος βιβλίων αντιλαμβανόμαστε τη λειτουργία της κοινωνίας που δημιούργησε αυτάρκεια και ευτυχία στους πολίτες της. Είναι η επιβεβαίωση των προγόνων μας που μας αφηγήθηκαν ιστορίες για μια «γλυκειά ζωή» στα χώματα της πατρίδας.

Ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης, από τα χρόνια της νεότητός του και με τη συνοδεία ευσεβών τριγλιανών ιερωμένων επισκέφθηκε πολλές φορές την Τρίγλια και απέκτησε δεσμούς αγάπης και ευλάβειας για τον τόπο αυτό.
Για εμάς, τους Τριγλιανούς απογόνους η τέλεση της εορτής των Θεοφανείων για δεύτερη φορά στην πατρίδα μας, με πλήθος πιστών να συμμετέχουν όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και από άλλες ορθόδοξες κοινότητες, σηματοδοτεί μια καταξίωση του γενέθλιου τόπου των πατέρων μας. Μια καταξίωση που αφενός μας κάνει να καμαρώνουμε σαν απόγονοι μιας πατρίδας με ιδιαίτερη σημασία, αφετέρου όμως μας δημιουργεί και υποχρεώσεις. Πρέπει να προστατεύσουμε την πολιτιστική κληρονομιά των προγόνων μας και να αναδείξουμε τον πολιτισμό τους. Μόνον έτσι μπορούμε να φέρουμε επάξια τον τίτλο των απογόνων Τριγλιανών. Αυτό σημαίνει πως δεν αρκεί μόνο να ταξιδεύουμε στην πατρίδα μας κατά τα Θεοφάνεια, αλλά να γνωρίζουμε την ιστορία της, να τιμούμε τους αγίους της, να διατηρούμε τα έθιμα, να γνωρίζουμε τα τραγούδια και τα άλλα πολιτισμικά αγαθά του τόπου και να τα αναδεικνύουμε σε κάθε ευκαρία. Ιδιαίτερα έχουμε υποχρέωση να φέρουμε κοντά στην Τρίγλια τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Με αυτόν τον τρόπο τιμούμε και τους δικούς μας ανθρώπους, τους πρόσφυγες που ήρθαν στις νέες τους πατρίδες το 1922 αλλά και τους πιο παλιούς που ολοκλήρωσαν τη ζωή τους στις αλησμόνητες πατρίδες της καθ΄ημάς Ανατολής.

Όμως και για τους εντόπιους κατοίκους της Τρίγλιας σήμερα, έχει σημασία η τελετή αυτή. Αντιλαμβάνονται πως ζούνε σε μια γη με ιστορική σημασία έστω και αν δεν γνωρίζουν την ιστορία της. Η απόφαση των αρχών, το 1981  κηρύσσει διατηρητέα πολλά μνημεία και κτήρια στην Τρίγλια με αποτέλεσμα να διατηρηθεί μια αρχιτεκτονική συνέπεια που σε σχέση και με τη φυσική διαμόρφωση του τόπου γίνεται πόλος έλξης τουριστών. Η συνεπής και διαχρονική επίσκεψή μας με σεβασμό τόσο προς την Τρίγλια των προγόνων μας όσο και προς τη σύγχρονη Τρίγλια και τους κατοίκους της μας ανταμείβει με την εγκάρδια υποδοχή και φιλοξενία εκ μέρους τους.
Το προσκυνηματικό ταξίδι μας και αυτή τη φορά δεν ήταν μια επανάληψη του προηγούμενου ταξιδιού. Επισκεφθήκαμε νέους τόπους στην Κωνσταντινούπολη που δεν είχαμε ξαναπάει όπως η μονή του Ακαταλήπτου Χριστού και η μονή Παντοκράτορος (τώρα τζαμιά). Ξαναπήγαμε στη μονή της Χώρας. Ακούσαμε με προσοχή και συγκίνηση τα λόγια του Οικουμενικού Πατριάρχη στον Αη Γιώργη, στο Πατριαρχείο. Πήγαμε στη Χάλκη, στην Πρίγκιπο στην Προύσα. Και φυσικά ήμασταν από το πρωί, στην εκκλησία της Θεοτόκου που είχανε για μητρόπολη οι Τριγλιανοί για τη θεία λειτουργία. Πολύς ο κόσμος, μεγάλη η συγκίνηση! Ξαναζήσαμε την τελετή όπως τη ζούσανε οι πρόγονοί μας. Με μεγαλοπρέπεια και με ευλάβεια. Κρατάμε τις στιγμές αυτές στη ψυχή μας. Είναι «δανεισμένες» στιγμές από τη ζωή των δικών μας ανθρώπων, τότε, εκεί... Οργανώσαμε ξενάγηση για όσους έρχονταν για πρώτη φορά και περιδιαβήκαμε τα σοκάκια της Τρίγλιας προς τη Παντοβασίλισσα, τον Άγιο Στέφανο, τα μνήματα, τη Μητρόπολη, το Παρθεναγωγείο, το καφενείο «Κυψέλη» και τόσα άλλα...

Το μέλλον είναι αισιόδοξο για την Τρίγλια αρκεί εμείς οι Τριγλιανοί απόγονοι, ενωμένοι να διατηρήσουμε την αγάπη μας για την Τρίγλια και να έχουμε στο νου μας να τιμούμε τους προγόνους μας και τον πολιτισμό τους. Η προσπάθεια στην κατεύθυνση αυτή είναι η υποχρέωσή μας!

Βασίλης Σακελλαρίδης

ΥΓ. Προκειμένου να βλέπω τις φωτογραφίες στο μέγεθος της οθόνης δίνω δεξί κλικ σε κάθε εικόνα, και επιλέγω Άνοιγμα της εικόνας σε νέα καρτέλα
[/size]