10. ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΡΡΕΝΑΓΩΓΕΙΟΥ-ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

[Μάκης Αποστολάτος]

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στο πρώτο θέμα της ανταπόκρισης περιγράφονται οι εξετάσεις της 28ης Ιουλίου 1902 στο επτατάξιο Αρρεναγωγείο και το Ζαρίφειο Παρθεναγωγείο, με την παρουσία εκπροσώπου του Μητροπολίτη Προύσας. Οι δάσκαλοι απέσπασαν επαίνους για την απόδοση των μαθητών.

Το δεύτερο θέμα αφορά στο διορισμό του Νικολάου Σοφοκλέους ως διδασκάλου της τουρκικής. Υπενθυμίζεται ότι, 1) το ονοματεπώνυμό του ήταν Νικόλαος Σοφοκλέους Συρκόγλου, αλλά επικράτησε το Νικόλαος Σοφοκλέους, και 2) δύο χρόνια αργότερα (1904), ανέλαβε χρέη γραμματέως της Εφοροδημογεροντίας και προσέφερε πολλά στην Κοινότητα από διάφορες θέσεις.

Στο τρίτο θέμα αναγγέλεται ο θάνατος του Γεωργίου Πολυχρονιάδη, διδασκάλου, σε ηλικία 82 ετών, τον επικήδειο του οποίου εκφώνησε ο τότε γραμματέας της Εφοροδημογεροντίας, Χ'' Μαρκόπουλος, ο οποίος ήταν, μάλλον, ο συντάκτης των ανταποκρίσεων που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Κωνσταντινούπολις». Από την ανταπόκριση μαθαίνουμε ότι ο μεταστάς είχε πέντε κόρες, για τέσσερις από τις οποίες συντάχθηκαν προικοσύμφωνα, που αναφέρονται στους αντίστοιχους Κώδικες (Καλυψώ αρραβώνας 1881-προικοσύμφωνο 1883, Φωτεινή 1897, Όλγα 1904, Χαρίκλεια 1914). Διετέλεσε, επίσης, και γραμματέας της Εφοροδημογεροντίας.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ

ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ

Εν Τριγλία, 1 αυγούστου 1902

Την παρελθούσαν κυριακήν 28 λήξαντος, εγένοντο αι εξετάσεις της επτατάκτου σχολής των αρρένων και του Ζαριφείου Παρθεναγωγείου επί παρουσία του γεν. αρχ. επιτρόπου  του αγίου Προύσης κ. Νεοφύτου, διαρκέσασαι δε επί τρεις ημέρας, εδικαίωσαν τας προσδοκίας των κατοίκων διό και απεσπάσθαντο οι διδάσκαλοι τους επαίνους του του γεν. αρχ. επιτρόπου  και τας επευφημίας της κοινότητος.

Αντί του τέως διδασκάλου της τουρκικής κ. Πατρικίου, παραιτηθέντος ένεκα λόγων ατομικών, διωρίσθη ο πάνυ ευδοκίμως επί διετίαν εν Προύση τουρκομαθής κ. Νικόλαος Σοφοκλέους, παραιτηθείς της εν Προύση θέσεώς του, ευχόμεθα αυτώ πλήρη ευδοκίμησιν  και ενταύθα.

Απεβίωσε προ τινων ημερών υπέρ τα 82 γεγονώς ο πολυσέβαστος Γεώργιος Πολυχρονιάδης, αρχαίος διδάσκαλος χρηματίσας τότε, κατά την εποχήν των σπανιζόντων διδασκάλων επί σειράν ετών εν τε ευάνδρω Κίω και εν Προύση, επισπασάμενος την αγάπην και το σέβας απάντων. Η πατρίς μας εστερήθη ενός των πολυτίμων πολιτών, η δε στρατευομένη Εκκλησία ενός των προσφιλών αυτής υιών και η κοινωνία ενός των αναγκαίων και χρησίμων αυτής μελών. Η κηδεία του αφ' ημών μεταστάντος εγένετο μετά περισσής παρατάξεως. Σπανίως εξεδηλώθη τοιαύτη θλίψις επί θανάτω συμπολίτου εκ των άλλοτε επιφανών. Επικήδειον λόγον εξεφώνησεν εν τω ναώ ο κ. Μαρκόπουλος, εξάρας  τας αρετάς του μακαρίτου και την καθόλου κοινωνικήν αυτού δράσιν. Συμμεριζόμενοι την θλίψιν της συζύγου και των πέντε θυγατέρων του μακαρίτου ευχόμεθα όπως Κύριος ο Θεός τάξη την ψυχήν αυτού εν σκηναίς δικαίων.